CRUCEIRO POLO DOURO E VIAXE EN TREN HISTÓRICO

Sábado, día 11 de xullo:

CRUCEIRO POLO DOURO🚢

Este día baixamos ata Regua para pillar un barco no que fixemos un pequeno cruceiro polo Douro dende Regua ata Pinghao.

 Peso da Regua está situada no distrito de Vila Real e ten cerca de 10000 habitantes

É coñecida como a "capital do viño do Douro".

O nome composto da cidade ten a seguinte orixe:

Peso é a parte máis antiga que se ubica nas ladeiras da colina e que é a parte alta da cidade actual.

Régua é a parte baixa da actual cidade, ás beiras do Douro, que medrou coa chegada do ferrocarril.

Mentras esperabamos en Regua para embarcar no noso cruceiro, houbo xente que foi dar un paseo pola beira do río; eu fun dar un pequeno paseo por esta vila e atopei nunha rúa estes fermosos azulexos que amosan diversas fases do traballo nos viñedos, como a pisa da uva, o transporte...en tempos pasados. Algúns do paneis de azulexos que vin:

A pisa da uva ou lagarada

O transporte do viño:

Carrexando as uvas en cestos:

Un barco navegando polo Douro e as ladeiras sementadas, neste caso, de oliveiras.

Vimos moitas quintas portuguesas, son fincas ou propiedades rurais consistentes nunha casa señorial rodeada dunha gran extesión de terreo. Están históricamente asociadas á aristocracia e actualmente moitas son usadas para Turismo rural, para producción vinícola ou como residencia de vacacións.

Unha quinta portuguesa

A Presa da Regua ou de Bagaúste ten unha altura de 41 m sobre os cimentos e unha lonxitude de coroa de 350 m. A súa construcción rematou en 1973. Conta cunha esclusa para facilitar a navegación polo Douro.

Presa da Regua

Pontes sobre o Douro e de fondo, Régua.

Hai varias modalidades de viaxe en cruceiro polo Douro, a nosa vai de Régua a Pinhâo con aperitivos e xantar no barco.

Navegando polo Douro.

A gran atracción deste cruceiro é pasar por unha esclusa e comprobar en directo o funcionamento da mesma.

O río Douro é navegable no seu tramo portugués grazas a un impresionante sistema de 5 esclusas. Nós vimos o funcionamento da de Régua.

Esta esclusa salva unha caída de aprox. 30m.

Esclusa de Regua

Estas obras de enxeñaría náutica permiten a navegación dos barcos unindo dúas partes navegables dun río a diferente nivel. Son como un ascensor para os barcos. Unha cámara, illada por unha puerta a cada lado, pode facer variar o nivel da auga no seu interior, permitindo que os barcos suban un importante desnivel do río ou que o baixen..

Esclusa de Regua

O cruce da esclusa é unha operación que leva o seu tempo, hai que equilibrar o nivel da agua. Primeiro o barco entra pola parte que está ao seu nivel, xa unha vez dentro, a esclusa énchese ou baleirase  de auga abrindo a parte inferior das comportas para igualar así o nivel co outro  lado. Esto provoca o movemento que fai que o barco suba ou baixe.

Esclusa de Regua

Nos cruceiros fluviales polo  Douro, as esclusas son bastante estreitas, o barco queda axustado entre dúas paredes.

Esclusa de Regua

Ao longo do percorrido vimos numerosas quintas rodeadas de viñedos colgando das ladeiras.

Unha quinta portuguesa

A nosa viaxe en barco foi fermosa e ademais xantamos a bordo. Desembarcamos en Pinhâo. Esta vila pertence tamén ao distrito de Vila real.

A ponte que vemos na foto seguinte en Pinhâo, foi deseñada por Gustave Eiffel no S. XIX. Trátase dunha estructura metálica, selo da casa, que se sustenta sobre tres piares de pedra.

Ponte en Pinhâo deseñada por Gustave Eiffel

PERCORRIDO EN TREN HISTÓRICO🚂

A estación de Pinhâo é moi fermosa, foi construida no S. XIX e no 1937 foi decorada con azulexos que conforman 24 paneis nos que se representan escenas relativas ao viño como a vendima, o pisado da uva e o transporte en rabelo ata as bodegas de Vila Nova de Gaia.

Nesta estación pillamos o tren histórico ata Túa.

A bordo de vagóns históricos, remolcados por unha locomotora pintada coas cores orixinais, o traxecto que fixemos acompaña o curso do río Douro, atravesando unha paisaxe clasificada como Patrimonio Mundial pola UNESCO.

Durante o percorrido, a experiencia anímase con música e cantos tradicionais.

Tren Histórico do Douro (Este archivo está bajo la licencia Creative Commons Atribución 2.0 Genérica .

O programa de trenes históricos da “Linha do Douro” iniciouse a finais dos anos 90 cunha composición formada pola locomotora de vapor 0186, construida en 1925 por Henschel & Son, e cinco vellos vagóns de madeira que foron recuperados con paciente traballo de especialistas en reconstrucción ferroviaria. 

Semella que fose eu sola, pero non, ía rodeada de xente que eu non sei se quería ou non sair na foto e por eso a quitei empregando un programa con IA (Intelixencia Artificial)

O noso percorrido en tren foi de ida e volta. Na ida fomos dende Pinhâo ata Tua e na volta viñemos dende Tua ata Regua, onde nos deixara antes o bus.

Na foto de abaixo, un rabelo, embarcación de madeira orixinaria do Douro.  Empregábase para transportar barricas de viño dende os viñedos do Alto Douro onde nos atopamos ata Vila Nova de Gaia e Oporto. Antes da chega da do ferrocarril, o transporte fluvial era o medio máis eficiente para o transporte do viño. Hoxe en día funcionan con fin turístico.

Un rabelo polo Douro

E aquí rematan as actividades deste día. En Regua pillamos de novo o bus que nos levou ata o hotel. E bueno...a actividade, para quen quixo, continou despois da cea con baile coas "mellores orquesta de Galicia"💃💃

Páxinas web consultadas:

https://www.micrucerofluvial.com/

https://www.portugalbywine.com/es/

CHAVES/VILA REAL/TABUAÇO (PORTUGAL)

 Do día 10 ao 12 de xullo viaxamos a Portugal da man da Asociación "Amigos das Viaxes" que preside Xaime Cancio. Fomos coñecer a rexión do Alto Douro cos seus cultivos de vides ás beiras do Douro formando unha paisaxe única e preciosa e cidades históricas pequenas pero cun grande patrimonio; asi mesmo fixemos un cruceiro polo Douro 🚢 e viaxamos nun tren histórico.🚂

Ao ser unha viaxe en grupo quero dicir, ou mellor ecribir, que as opinións, comentarios...que eu verta neste blog son única e exclusivamente no meu nome. Pode haber xente que lea esto e estea ou non conforme co que escribo; eu son a única responsable do que aquí poña. 

Outra cousa que quero comentar é que as fotos que aquí aparecen son feitas por min ou ben algunhas das que Xaime mandou ao grupo. Nestas fotos apenas veredes xente porque hai que dicir que este blog é público, está en Internet e calquera o pode ver, motivo polo que non poño nunca fotos de persoas excepto que estas saian de lonxe; non todo o mundo está de acordo en que se publiquen fotos súas. As fotos son orixinais, pero cunha aplicación usando IA (Intelixencia Artificial) retiro as persoas das mesmas.

PUNTUALIZO:👇

1.- Ningunha das fotos que veredes son inventadas ou sacadas de lugares onde non estivemos. Tódalas imaxes que ides ver son de lugares percorridos nesta viaxe, aínda que hai xente que non foi a algún sitio dos descritos.

2.- Todo o contido deste blog é elaborado despois da viaxe, nos días posteriores ao mesmo, porque hai xente que me dixo "estiveches ben entretenida". NON, eu durante a viaxe estiven desfrutando dela e, eso si, sacando moitas fotos pero non traballando neste blog, porque aínda que sí se pode facer dende un móbil, eu estou agora mesmo diante dun ordenador que me dá moitas máis prestacións e recursos que dende un móbil por bo que este sexa. Aparte que xamais se me ocorrería poñerme a elaborar estas entradas nunha viaxe. Non podería case facer outra cousa, esto leva tempo.

Venres, 10 de xullo

CHAVES

Portugal está organizada de xeito territorial e administrativo en distritos e conta con 18. Nós imos estar nos distritos de Vila Real (Chaves e Vila Real) e no de Viseu (Tabuaço e Lamego)

Chaves é sobre todo unha cidade termal xa que Flavio vespasiano emperador romano descubreu unhas augas con propiedades terapéuticas e a cidade empezou a medrar ao redor dos beneficios destas augas.

PRAZA DE CAMÔES.-

Aquí atopamos edificios emblemáticos como a Cámara Municipal (casa do Concello para nós) un museo, as igrexas da Misericordia e Santa Mª a Maior, a capela de Nosa Señora de Loreto e a estatua de D. Afonso, 1º duque de Bragança.

Na foto, a igrexa de Santa Mª a Maior, de orixe medieval, e a estatua de D. Afonso.

Praza de Camôes

Na foto seguinte a Cámara Municipal (Concello) e, case pasando inadvertida, a capela de Nosa Señora de Loreto ou Capela de Santa Cabeça, á dereita.

Praza de Camôes coa Cámara Municipal e a capela de Nosa Señora de Loreto

A igrexa da Misericordia é unha xoia barroca do S. XVII.

Igrexa da Misericordia, tamén na Praza Camôes

Na Praza Camôes atopamos tamén o Palacio dos Duques de Bragança, un edificio do S.XV mandado construir por D. Afonso, 1º Duque de Bragança. Hoxe é o Museo da Rexión Flaviense.

Praza de Camôes co Palacio dos Duques de Bragança á esquerda da imaxe.

Na foto seginte, as casas típicas antigas de Chaves cos seus corredores ou balcóns.


LARGO GENERAL SILVEIRA.-

É unha fermosa e coidada praza onde está (na foto vémola de frente, en amarelo) a Biblioteca Municipal e outros fermosos edificios.

Largo General Silveira

As letras grandes co nome da cidade onde moitos e moitas sacamos fotos, tamén están no Largo General Silveira.

Largo General Silveira co nome das letras da cidade.

PRAÇA DA REPÚBLICA.-

Esta praza tamén é coñecida como Largo do Pelourinho porque no seu centro atópase o pelourinho de estilo manuelino do S. XVI. O pelourinho portugués é que nós chamamos picota, unha columna de pedra que se levantaba en prazas públicas ou lugares moi visibles para castigo, tortura e escarmento de criminais.

Praça da República ou do Pelourinho, que vemos no centro.

LARGO 8 DE JULHO.-

Pasamos tamén por esta praza chamada deste xeito porque o 8 de xullo de 1912 o monárquico Henrique de Paiva liderou un ataque militar fallido aquí en Chaves contra a 1ª república portuguesa.

Largo 8 de Julho

O CASTELO.-

Un dos monumentos icónicos de Chaves é o seu castelo do que só se conserva a torre da homenaxe que vemos, e que foi mandada construir polo rei D. Dinis no S. XIV. Ten 28m. de altura.

Castelo de Chaves

Castelo de Chaves

A Rúa Direita é o principal acceso ao centro histórico da cidade, unha rúa moi animada e comercial e unha das máis pintorescas de Chaves. Por ela camiñamos.

Rúa Direita

Outra fermosa rúa de Chaves.

PONTE ROMANA DE TRAJANO.-

A ponte romana de Trajano sobre o río Támega é o símbolo de Chaves. Foi construido a finais do S. I e mide 140m. Está apoiado sobre 12 arcos de medio punto visible e 4 soterrados.

A ponte ten no medio dúas columnas cilíndricas con grabados que testifican que foron costruidas durante o mandato do emperador Trajano.

Ponte de Trajano

A seguinte foto, onde podemos ver perfectamente os arcos da ponte, é obra de Xaime Cancio.

Ponte de Trajano

O río Támega nace no concello de Laza (Ourense) e despois de percorrer 145 km. (uns 50 en España) desemboca no río Douro en Portugal. Atravesa o val de Verín e as cidades lusas de Chaves e Amarante. (Foto de X. Cancio)

Río Támega

Ás beiras do río Támega hai un paseo que permite percorrer zonas verdes moi coidadas atopando zonas para o esparcemento como piscinas, canchas de tenis, a área recreativa da Magdalena... É un punto de encontro para o relax, o deporte e o contacto coa natureza. Neste entorno están tamén as famosas termas de Chaves, as famosas poldras (pasos de pedras antigos para cruzar o río) moitos restaurantes...enfín un lugar que non poidemos desfrutar debido a que o tempo que tíñamos nesta cidade era pouco para pretender ver todo.

Ademais hai a Ecovía do Támega que conecta Verín e Chaves seguindo o curso do río Támega durante algo máis de 30km.. A ruta está máis coidada na zona portuguesa.

Esta ruta prolóngase dende Chaves ata a cidade de Vidago.

Río Támega

VILA REAL

É a cidade capital do distrito do mesmo nome.

IGREXA DE S. PEDRO

Foi construida no S. XVI e destaca, ademais da súa fermosa fachada, o interior de estilo barroco.

Igrexa de S. Pedro.

Destaca o teito en madeira e a capela maior decorada con azulexos policromados do S. XVII representando escenas bíblicas.

Interior da igrexa de S. Pedro

IGREXA DE S. PAULO OU CAPELA NOVA.-

Monumental igrexa barroca cunha fachada imponente. É do S. XVII

Igrexa de S. Paulo ou Capela Nova

Unha imaxe da fermosa fachada, máis de cerca:

CATEDRAL DE SANTO DOMINGO.-

Foi construida no S. XV  como un convento para os monxes dominicos e é un exemplo de arquitectura gótica nesta zona. Foi restaurada no S. XVI e sobre todo no S. XVIII que foi cando se construeu a torre. No S.XX foi sometida a importantes obras de restauración.

Catedral de Santo Domingo

PRAÇA DO MUNICIPIO.-

É o corazón histórico da cidade. A praza está ubicada xunto a avda. Carvalho Araújo e a catedral.

FONTE DA PRAÇA.-

Situada na Praza do Municipio, é unha fonte de ferro fundido do S. XIX. No alto da fonte hai unha figura feminina que simboliza a abundancia ou prosperidade.

Fonte da Praza

A foto seguinte é a Cámara Municipal (concello) de Vila Real e é a única foto que non é miña porque o día que visitamos este lugar non se podía ver o edificio, xa que había montado mesmo diante del o escenario para un concerto.

[[Imagem:Câmara Municipal de Vila Real - Portugal (50718682806).jpg|thumb|180px|Legenda]]

Cámara Municipal (Casa Consistorial) de Vila Real

Na praza atopamos tamén a Casa de Diogo Câo, navegante portugués do S. XV.

Casa de Diogo Câo

Na seguinte foto da Praza do Municipio, vemos á dereita a Casa dos Marqueses de Vila Real, unha xoia arquitectónica do S. XVI. É coñecida como a "Casa do Arco". Destaca a súa fachada de granito con 4 ventanas estilo manuelino en forma de arco.

"Los Marqueses de Vila Real fueron una de las familias nobiliarias más poderosas de Portugal, originarias de Ceuta. El linaje terminó trágicamente en 1641 cuando el tercer marqués y su hijo fueron decapitados en la plaza del Rossio en Lisboa, acusados de traición". 

Casa dos Marqueses de Vila Real (1ª empezando pola dereita)

Moi cerca da Praza do Municipio atopamos a Capela Colexiata de Santa Ana, templo barroco e neoclásico do S. XVIII adosado á Casa Da Misericordia fundada no S. XVI para axudar aos máis necesitados. Actualmente, xestiona un centro de día para persoas maiores, residencia xeriátrica, coidado de anciáns a domicilio e un centro educativo de preescolar. Este edificio é tamén do S. XVIII e foi remodelado no 2003.

Capela- Colexiata de Santa Ana e Casa da Misericordia.

CEMITERIO DE S. DINIS.-

Este cemiterio ten sepulturas de nobles e é famoso por ser un excepcional miradoiro sobre o canón do río Corgo que atravesa a cidade.

O cemiterio está situado frente á igrexa do mesmo nome.

Igrexa e cemiterio de S. Dinis

Un cemiterio moi fermoso e ben coidado.

Igrexa e cemiterio de S. Dinis

Imaxe do canón río Corgo dende o cemiterio anterior.

O Pelouriho de Vila Real é do S. XVI pero o actual só ten do orixinal a columna octogonal, o resto é unha copia do orixinal, que foi destruido.

Pelourinho en Vila real

Foto dunha rúa de Vila Real.

Unha rúa de Vila Real

Penso que a Igrexa da Misericordia só a debín de ver eu porque voltei ao punto de inicio onde quedáramos con Xaime eu sola, seguindo o google maps e non vin a ninguén do grupo por aquí.

É un templo do S. XVI con herdanza románica moi sobrio no exterior. No interior, o chan está cheo de sepulturas porque esta igrexa estivo asociada á Casa da Misericordia que vimos antes, xa que unha das funcións da Institución era enterrar aos mortos e por eso este lugar tivo un papel social e espiritual na cidade durante séculos.

Igrexa da Misericordia

O edificio da Caixa de Crédito Agrícola é maxestuoso.

Caixa de Crédito Agrícola

Despois de visitar as interesantes e fermosas cidades de Chaves e Vila Real que son pequenas pero albergan un gran patrimonio, pillamos o bus para ir xa camiño a Tabuaço, onde estaba situado o noso hotel.

Durante o traxecto en bus non deixamos de admirar unha paisaxe verdadeiramente espectacular con cultivos de viñedo e de oliveiras en terrazas colgando sobre o río Douro.

A rexión do Douro, clasificada no ano 1756 como a primeira rexión demarcada e regulada do mundo e recoñecida como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO dende o ano 2001, é unha das rexións vinícolas europeas máis antigas e fermosas onde, dende hai dous mil anos, se produce viño.

Na imaxe vemos tamén oliveiras porque tamén se dá o aceite nesta zona.

A Rexión do Alto Douro sitúase ao nordeste de Portugal, rodeada polas serras de Marão e Montemuro, extendéndose ao longo de 13 municipios, dende a fronteira con España ata algúns kilómetros de distancia da cidade de Oporto. A área vitícola ocupa cerca de 40 mil hectáreas, a pesares de que a rexión esténdese por unhas 250 mil hectáreas.

TABUAÇO

O noso hotel Plácido  Hotel Douro de 4 estrelas está situado nun lugar privilexiado polas vistas e a tranquilidade. É verdade que está alonxado de zonas de ocio e que a estrada para chegar ten moitas curvas pero para min queda compensado pola marabillosa paisaxe, a tranquilidade e a enorme calidade do hotel. Outra xente opinará o contrario, claro.

Tabuaço e o noso hotel.

Estamos xa noutro distrito, no de Viseu, ao que Tabuaço pertence. É unha vila pequena de pouco máis de 1500 habitantes. Non a visitamos, só desfrutamos do hotel que estaba algo alonxado da vila.

Imaxes que poidemos ver dende o bus cando íamos camiño ao hotel:

Ao pé do hotel tíñamos esta pequeniña e coidada capela na honra de S. Plácido.

Capela de S. Plácido

Páxinas web consultadas:

https://viajes.nationalgeographic.com.es/

https://es.wikipedia.org/wiki/Puente_romano_de_Aquae_Flaviae
https://www.turismoenportugal.org/

https://www.visitportugal.com/es

https://www.portugalbywine.com/es/