En Ribadeo xa fixen outras dúas rutas que son estas:
Estas dúas rutas pasan pola maioría dos lugares polos que pasa a de hoxe, é dicir que eu xa coñecía a praia dos Bloques, o Muíño das Aceas, Vilar, Graña....pero son lugares aos que non importa voltar porque son fermosos. A ruta de hoxe ben podía chamarse tamén " A Ría" porque a Ría de Ribadeo é a principal protagonista desta camiñata, camiñaremos ao pé dela e, cando non, seguiremos a vela dende as alturas.
Características:
Lonxitude: 10,2 km.
Dificultade: fácil
Ruta circular sen sinalizar. O meu percorrido, en WIKILOC
Descripción:
A ruta ten inicio e fin na Praia dos Bloques situada na ría de Ribadeo, moi resgardada e de augas tranquilas con area fina e unha zona de herba aos lados.
 |
| Praia dos Bloques |
Praia dos Bloques e, ao fondo, Castropol, xa en Asturias.
 |
| Praia dos Bloques |
 |
| Restos de Construccións en Vilavella |
 |
| Vilavella |
O seguinte edificio foi a Casa das Algas. A recollida deste vexetal marino era moi habitual nas vilas da costa nos anos 70 e 80. Recollíanse aproveitando a baixamar e metíase en sacas e despois secábase. Unha vez secas perden a metade do seu peso polo que había que pillar moita para que fose o máis rendible posible. Unha vez seca, viñan camións recollela para levala á fabrica de Vilavella.
Actualmente, neste edificio está o Club de Remo da vila de Ribadeo.
Club de Remo
Seguimos pola chamada "Senda Azul", un paseo que vai dende o Faro de Illa Pancha ata o Muíño das Aceas e que agora vai ser ampliado, como despois veremos.
 |
| Senda azul |
 |
| Enseada de Vilavella |
 |
| Enseada de Vilavella |
Magníficas vistas bordeando a ría: dun lado Castropol e do outro, Figueiras xa en Asturias.
Formada pola desembocadura do río Eo xunto con outros ríos menores, como o río Suarón e o río Grande, a Ría de Ribadeo ten 10 km de lonxitude e unha largura duns 800 m, estreitándose ata os 600 m preto da boca, onde é atravesada pola Ponte dos Santos.
O conxunto da ría de Ribadeo está dentro da Reserva da biosfera Río Eo, Oscos e Terras de Burón e dentro do programa internacional de zonas húmidas Ramsar.
Colle o seu nome da principal vila ribeirá, Ribadeo, a única situada baixo administración galega. Os outros tres enclaves principais son, na beira asturiana e de norte a sur, As Figueiras, Castropol e A Veiga.
Ó norte, o límite con Cantábrico ven marcado pola liña Illa Pancha (Galicia) - Punta da Cruz (Asturias).
 |
| Ría de Ribadeo |
Na ría teñen afundido diversas naves. Entre elas, o galeón S.Giacomo di Galizia no 1597 e do que se acordou a petición de Ben de Interese Cultural para os seus restos en 2019. Asemade, hai documentados outros afundimentos, como o da fragata Casas, de 43 m de eslora en 1857, ou a corveta Juliana González, da armadora Bengoechea.
 |
| Ría de Ribadeo |
Nesta época están floridos os abruñeiros (nalgunha zona de Galicia tamén se chama escambrón) En castelán, chámanse endrinos. Este arbusto, ten estas flores blancas fermosas e moi olorosas. Medra moi enmarañado e ten espiñas. Os froitos, chamados abruños, son de cor azul oscura, amargos e de pequeno tamaño.
 |
| Abruñeiro |
O muíño das Aceas (a palabra "acea" fai referencia a este tipo de muíños) dependía das mareas. Durante a pleamar , a auga almacénase e cando a marea baixa, ábrense as comportas obrigando a auga a sair e esto fai xirar unha roda que acciona as rodas do muíño para poder moer.
Na foto seguinte vemos o muíño e a Punta da Torba pola que despois subiremos.
 |
| Muíño das Aceas |
 |
| Muíño das Aceas |
A última vez que eu estiven nete lugar, aínda non se podía subir pola Punta da Torba e había que voltar polo mesmo camiño da ida pero abriron unha senda (os traballos aínda non remataron, pero pásase ben) Esta senda pretende unir este muíño das Aceas coa antiga vía do tren mineiro.
Seguimos por esta pista recén aberta ás beiras da N- 642 pola dereita e á beira da ría pola esquerda.
Dende o miradoiro anterior baixamos por unha pista que xa existía e vemos un Observatorio de Aves.
 |
| Observatorio de aves |
Agora empeza un camiño que seguimos durante uns 200m. O camiño continuaba e non sabemos onde remata pero nós queriamos cruzar a N- 642 para acceder á outra parte da ruta.
Non atobamos por onde subir ata a estrada que tíñamos moi cerca e de súpeto vimos un carreiro polo medio dos eucaliptos que nuns poucos metros nos levou á estrada.
Cruzamos a estrada nacional para pillar a local.
 |
| Cabozo "Tipo Ribadeo" |
 |
| A Graña |
Pasamos pola aldea de As Casas Novas. Estamos sempre, de momento, na parroquia de Ove.
 |
| As Casas Novas |
A medida que imos subindo, despois de pasar As Casas Novas, as vistas vanse ampliando. Na foto seguinte, a ría e as montañas asturianas detrás.
Para o outro lado, a zona de Ribadeo na parte galega e tamén Figueiras e Castropol na parte asturiana.
 |
| Vilar |
O lugar que se ve en 1º plano, é a aldea de Vilar con vistas excepcionais.
 |
| Vistas dende Vilar |
 |
| Capela de S. Esteban (A Graña) |
 |
| A Graña |
 |
| Vistas dende A Graña |
As acacias negras están invadindo todo este monte. É unha especie invasora procedente de Australia que os aborixes empregaban como analxésico; a madeira é moi boa, considerada da mesma calidade que a madeira de nogueira. Pode causar graves problemas se s einxire porque ten alto contido en taninos e quinona: pode provocar náuseas, vómitos , diarrea...
 |
| Acacia negra |
En moitos países, a acacia negra está consideradacomo unha praga. Foi declarada como especia invasora no 2020 porque ten gran capacidade reproductora e colonizadora formando espesos bosques en pouco tempo.
 | |
|
Ademais, a acacia negra é altamente inflamable e actúa como combustible nos incendios provocando a frecuencia e intensidade destes. É ademais unha especie pirófita qe se beneficia dos incendios porque o lume estimula a xerminación das sementes.
 | |
|
Unha vez establecida, é moi difícil a erradicación da acacia negra. En Galicia, estanse a levar a cabo actuacións encamiñadas a eliminar esta invasora porque é grande e perxudicial o impacto que produce nos ecosistemas galegos xa que impide que xerminen e medren outras especies autóctonas.
 | |
|
Xa entramos en Ribadeo.
O cemiterio foi construido en 1932. No seu interior repousan os restos de Leopoldo Calvo Sotelo, natural de Ribadeo e que foi presidente do goberno de España.
O cemiterio ten unha entrada monumental.
 |
| Cemiterio de Ribadeo |
Os irmáns Moreno Ulloa foron naturais de Ribadeo e emigraron a Arxentina, onde fixeron fortuna. Donaron 500000 pesetas, ademais do terreo, para a construcción deste cemiterio que ten ao fondo unha fermosa capela.
Cemiterio de Ribadeo
Fermosas vistas dende o cemiterio.
Moitos ribadenses elixen este lugar para pasear.
Estamos chegando ao inicio/final da nosa ruta. Só queda cruzar a estrada e pillar cara ao porto.
Páxinas web consultadas:
https://gl.wikipedia.org/wiki/R%C3%ADa_de_Ribadeo
https://invasorasenramales.wordpress.com/2024/10/07/acacia-negra-la-amiga-del-fuego/
https://www.galiciapress.es/texto-diario/mostrar/1477390/acacias-preciosa-letal-invasora-montes-galicia
https://entrepiedrasycipreses.com/cementerio-de-ribadeo/