luns, 23 de xaneiro de 2023

MIRADOIRO DA TERRA CHA PR-G 155 (OUTEIRO DE REI)

 Por 5ª vez imos a Outeiro de Rei a facer unha ruta. É este un concello que me encanta polas súas enormes casas, moitas delas restauradas con moi bo gusto, pola súa xenerosa natureza na que ríos e bosques autóctonos van da man creando entornos únicos para desfrutar.

As rutas realizadas ata o de agora en parroquias deste concello son as seguintes:

Ruta arquelóxica do Acevedo

Camiño do Miño

Sendeirismo para nenos

Insúa de Seivane +Caneiro de Piago

Hoxe realizamos esta ruta que xa estaba prevista para o ano pasado 2022 pasando por 3 parroquias do concello.

Características:

Lonxitude: 13,2 km.

Dificultade: baixa

Ruta circular moi ben sinalizada. Aínda así deixo o meu track para aclarar un par de cousas cando chegue o momento na descripción da ruta.

O noso percorrido en WIKILOC

Descripción:

A ruta empeza na parroquia de Gaioso, concretamente no lugar chamado A Feira. Neste lugar celebrábase no pasado unha importante feira, de aí o nome.

Campo da Feira.

Ao redor do Campo da Feira vemos as enormes e coidadas casas deste concello.

Casas en A Feira

Vemos os paneis indicadores da ruta:
Inicio de ruta

A ruta está homologada e perfectamente sinalizada.
 
Ao chegar a este cruce, planteousenos unha dúbida: o track que seguíamos mandaba pillar á dereita e os sinais oficias seguir de frente. Logo dun momento de indecisión seguimos de frente. Tamen se podía ir á dereita dando un pequeno rodeo.
Pódese ir á dereita ou de frente
 
Este é o camiño da dereita. Esta noite xeou moitísimo e a temperatura era moi baixa.
Camiño

 Aquí vemos un cruce que nos sinala á esquerda a visita a un muíño.
Pista e cruce
  
É o muíño de Lousado que toma a auga dun rego.
Muíño de Lousado.

Imos primeiro en chao e despois ascendendo moi lixeramento por pistas entre eucaliptos.

 
Chegamos  a unha estrada que é a que accede a Penas de Rodas, onde estamos chegando.


O 1º que vemos é unha fermosa e grande área recreativa.


Uns novos paneis informan sobre a historia do lugar e sobre os espazos protexidos.
Área recreativa en Penas de Rodas

En Penas de rodas Destacan dous enormes bolos graníticos cunha área recreativa ao pé ben acondicionada, nun entorno moi fermoso. Sobre a súa orixe, hai quen asegura que a súa formación é aleatoria e que hai millóns de anos o magma fundido elevouse das profundidades e ao sair enfríouse rapidamente formando estas rochas. Despois, durante millóns de anos, o vento e a auga erosionarían formando esta marabilla. Outros opinan que pola similitude das rochas, o seu emplazamento, a orientación...sería obra artificial do home e trataríase dun enorme calendario solar ou un santuario pagano. Existe unha lenda moi extendida que di que unha das rochas está chea de ouro e outra de alcatrán. Quen descubra a de ouro, farase rico e se rompe a outra encherase de alcatrán.
                                                          Bolos graníticos

Neste lugar proliferan as rochas de tódalas formas e tamaños. A esta déronlle forma de fonte.

O lugar é moi fermoso con varios tipos de árbores, rochas diversas, mesas e bancos en pedra, barbacoas, palco de música...


Outro aspecto do lugar:
Área recreativa e os bolos .

 E outro máis:
Área recreativa

Marchamos do lugar fascinados polo fermoso que é.

Seguimos a ruta agora entre piñeiros.

E agora temos unha lixeira e curta subida entre eucaliptos:

Para chegar ao Miradoiro de Paraños dende o que temos excelentes vistas de Outeiro de Rei e a súa contorna, Lugo, Serra de Meira, Os Ancares...etc
Miradoiro de Paraños

Este Miradoiro é o punto máis elevado da ruta, a uns 632m. de altitude.
Miradoiro de Paraños

Outras vistas dende o miradoiro que se atopa nunha zona de hábitat de interese comunitario da Unión Europea, trátase do hábitat 4030: brezales secos europeos compostos por matorrais.
 
A pesares de que a ruta ten máis de 13km. fanse moi comodamente ao camiñar por pistas e case sempre en chao.


Aínda que no percorrido abundan demasiado os eucaliptos, tamén vimos algún bosque autóctono, neste caso, unha carballeira.
Carballeira
Tamén abundan neste concello estes peches de pedra.
 
Pasamos pola aldea de Susavila que pertence á parroquia de Candai.


Moi pouco asfalto ten esta ruta. Deseguida nos mete por pistas e camiños:


O sector primario representa o 6,74 %  da poboación ocupada en Outeiro de Rei. Dentro deste sector hai un predominio da gandaría sobre a agricultura, agricultura pouco diversificada que está destinada basicamente ao autoconsumo (normalmente pequenas hortas familiares dedicadas á produción de hortalizas, verduras, patacas,…) e que coexiste cunha produción de cultivos forraxeiros orientados á alimentación do gando.

A paisaxe agraria sufriu nos últimos tempos profundas transformacións e as terras de cultivo foron cedendo paso aos pasteiros que tamén se viron incrementados pola deforestación dos montes; como consecuencia directa o número de gando, sobre todo bovino, aumentou.


Ao chegar a este punto, xa chegando a Francos, foi imposible cruzar este charco sen mollarnos, asi que demos a volta e uns metros máis atrás atravesamos por un prado en paralelo ao camiño.
 
Atravesando un prado para retomar a ruta un pouco máis adiante.

Vemos a área recreativa de Francos que nos pareceu triste, tan solitaria, un tobogán sen nenos, mesas cos bancos rotos... situada nun outeiro que apenas ten árbores...no inverno imaxinamos que non é nada acolledora, irá frío...no verán demasiada calor...aiiii...que pouco nos gustou este sitio!
Área recreativa de Francos
 
Ao fondo desta área recreativa, vemos a igrexa de Santiago de Francos.
Igrexa de Santiago de Francos

Conserva uuna ábsida de estilo románico:

Pasamos tamén ao pé da antiga escola e que non me resisto a deixar de fotografar. Lembranzas do meu pasado profesional...
 
Abandonamos Francos observando aquí tamén, ao igual que en tódalas parroquias deste concello, as inmensas casas de pedra.

 Deseguida deixamos a estrada para pillar un camiño á esquerda que nos devolverá ao inicio da ruta.

 Pasamos por unha vella carballeira:
Carballeira

 E xa estamos de novo en A Feira.

A Feira
Fomos xantar ao restaurante Río Ladra que nos quedaba moi cerca. É unha casa de Turismo Rural onde comemos estupendamente nun precioso comedor e con moi boa atención.
Restaurante Río Ladra.
O río Ladra que dá nome ao restaurante está ao pé do mesmo.



Páxinas web consultadas:

https://outeiroderei.gal/conecenos/situacion-economica-do-concello/










mércores, 18 de xaneiro de 2023

S. XOÁN DA COVA (PR-G 36) VEDRA-A CORUÑA

Vedra é un concello du sur da Coruña. Tamén ao sur do concello está o río Ulla que fai fronteira natural coa provincia de Pontevedra. Pertence este concello á Comarca de Santiago á que está moi vinculada pola súa proximidade, pola súa relación co Camiño de Santiago. Tanto  Vedra como a toda a comarca do Ulla se coñecen como "a horta e xardín de Compostela"

Concellos que pertencen ao Val do Ulla


A ruta que fixemos hoxe vai case toda ela ás beiras do Ulla,  pero NON se debe facer en épocas de moita chuvia xa que o Ulla é un río que sofre grandes desbordamentos e  nós tivemos bastantes dficultades para realizala xa que o sendeiro por onde transcorre estaba en moitos tramos inundado completamente e tíñamos que alonxarnos do río, o que ás veces foi complicado porque tíñamos que atravesar por medio de silvas, maleza...Dúas pontellas que tíñamos que atravesar para salvar dous regos que desembocan no Ulla estaban debaixo da auga  e tivemos que buscar alternativas (non sempre doadas) para poder cruzalos.

Foi unha ruta complicada por ese motivo pero é fermosa e fácil. Comemos en Ponte Ulla na Taberna de Gundián e rematamos no Miradoiro de Gundián.

Características da ruta

Lonxitude: 12,7 km. 

Dificultade: fácil. (A nós resultounos complicada porque a fixemos despois de días nos que choveu moito e tivemos que modificar o trazado orixinal en bastantes ocasións porque o río estaba fóra do seu cauce)

Ruta lineal perfectamente sinalizada.

Eu deixo o meu track por se  alguén se lle ocorre facela coma nós, despois de días de días de chuvia abundante.

En WIKILOC

Descripción:

Nós partimos da área recreativa de Cubelas, situada na parroquia de Sarandón.

Área recreativa de Cubelas

Nun día fermoso con nubes e sol aínda que fría temperatura empezamos a camiñar. O frío nunca importa porque non hai mellor maneira de entrar en calor que camiñar.

Empezando a camiñar

Imos ás beiras do río Ulla, ancho con moita corrente. O sendeiro nótase moi pisado e está en perfectas condicións. A nosa alegría neste senso axiña vai rematar.

Río Ulla
 Pasamos por debaixo da Ponte de Ximonde. Contruido en 2012 une o concello de Vedra co da Estrada. É accesible para minusválidos e ten chan antideslizante. Esta ponte sustitueu a outra que levou unha riada no 2001.

A ruta pasa por debaixo pero nós quixemos cruzala e poñernos no concello da Estrada.

Ponte de Ximonde
 

O río Ulla, un dos máis importantes de Galicia, nace no concello de Antas de Ulla e o seu curso divide as provincias de A Coruña e Pontevedra. Despois de percorrer 132 km. desemboca na Ría de Arousa.

Río Ulla


O Ulla divide as provincias de A Coruña e Pontevedra

O edificio da imaxe seguinte foi un gran muíño noutros tempos. Hoxe é un centro ictiolóxico  dedicado á cría e reproducción de salmóns. Aquí contrólase a migración dos salmóns do río ao mar e viceversa. Púxose a funcionar no 1993. 
O Coto de Ximonde é un dos cotos salmoneiros máis importantes de Galicia. 
Centro ictiolóxico creado en 1993

Nesta zona hai unha presa que servía para desviar a auga ao antigo muíño e pensouse en derribala porque se considera que retrasa a subida dos salmóns para o desove. De momento segue aí.

Este coto de Ximonde é o preferido polos pescadores e antigamente pertencía aos condes de Ximonde.

Hai numerosos paneis informativos que nos paramos a ler.

Paneis informativos

A estrada que vemos de frente dá accceso ao Centro Ictiolóxico que nos queda detrás. Torcemos á dereita para ir pegados ao río.

Á dereita

 E aquí é onde nos damos conta de que o río desbordouse, xa que estes días pasados choveu moito. O sendeiro está impracticable e tivemos que camiñar máis polo prado como se ve na foto:

O río desbordou
 

Na foto podemos ver o nivel de desbordamento que tivo o Ulla en días pasados.

Observamos a gran enchente que tivo o río días atrás.

Pensamos que ao mellor sería unha zona puntual e non teríamos máis dificultades. As únicas ata o momento foi embarrar algo as botas.

Ruta fácil e relaxante

O camiño estaba inundado. Menos mal que o arame non era de pinchos ou que non había un can...

Agarrándonos ao arame para pasar.

Ao rematar o inundado camiño anterior, chegamos á Ponte de Sarandón que tíñamos que cruzar por debaixo pero non foi posible xa que o paso estaba completamente inundado. Saimos á estrada e cruzamos como poidemos por unha finca particular. Deseguida viñemos outra vez ao pé do río.

Ponte de Sarandón

Seguimos agora por unha zona tranquila, sen auga e observando una extensa plantación á nosa esquerda de árbores que nos pareceron arces.

Plantación á esquerda
 E aquí chegou unha dificultade moi gorda:  hai un rego (O Rego de Merín) que desemboca no Ulla e que deberiamos cruzar  xusto na desembocadura por unha pontella de madeira: Como se ve na imaxe foi imposible pasar; poderiamos arriscarnos a mollarnos algo para pasar a ponte pero é que onde esta remata, non sabíamos a profundidade que había así que houbo que buscar unha alternativa camiñando rego arriba onde este era máis estreito pero aínda así non era posible cruzalo. 

Cruzamos por un troco que había tirado no rego e agatuñando por unha árbore. O paso así non valía para calquera e d efeito, unha persoa que nos acompañaba caeu no rego, por fortuna sen máis consecuencias que mollarse enteiriña polo que voltou para o coche acompañada doutra persoa a cambiarse (é moi previsora e sempre trae unha muda enteira de recambio, menos mal...)

Ponte intransitable
 Así tivemos que cruzar o rego!!
Cruzando o rego de Merín

A partires de aquí a tónica xeral foi atopar o río "comendo" o sendeiro en numerosas ocasións.

O carreiro moitas veces non existía
 

Outra ponte que non estaba para cruzar:

Outra pontella que non poidemos cruzar

Aquí atopamos outra altenativa moi fácil un pouco máis arriba. Seguindo o rego, demos cun camiño que pasaba por derriba do mesmo. Xirando á dereita, polo prado abaixo, voltamos á beira do Ulla.

Tivemos que abandonar o río en numerosas ocasións.


Camiñabámos tranquilamente e de súpeto...o traxecto estaba cortado pola auga.
A riada cortando o sendeiro
As veces camíñábamos perfectamente coa esperanza de seguir así ata o final.
Sendeiro sen problemas

Pero ao pouco volvíamos ter problemas e tivemos que camiñar ao desviarnos do río entre silvas e maleza.
Enchente do río Ulla


Na área recreativa de Agronovo paramos a comer algo e repoñer forzas. Estamos na parroquia de Santa Cruz de Ribadulla
Área recreativa de Agronovo

 É unha área de esparcemento grande, ao pé do río dotada de mesas, bancos e barbacoas para pasar un día relaxante en plena natureza. No verán pódese alquilar unha piragua ou unha barca para dar un paseo polo Ulla.
Área recreativa de Agronovo

Seguimos camiñando e pasamos por debaixo do  viaducto da AP-53.
Ponte da autovía

Temos outra vez que alonxarnos un pouco do río e cruzar entre estas vides:
Vides polas que tivemos que atravesar
 
Despois de atravesar as vides, tíñamos que cruzar esta ponte pero ao estar inundada buscamos unha alternativa máis arriba pero as canas formaban aquí un tupido bosque que non poidemos atravesar polo que xa collemos para a estrada que víamos moi cerca.
Outra ponte anegada

Saimos á estrada uns metros antes do que marcaba o track que seguíamos pola imposibilidade de seguir pola beira do río. Tan só andivemos uns 100m. pola estrada da imaxe e deseguida atopamos o cruce onde sae a ruta oficial tamén á mesma estrada.

Estrada local

Atravesamos o lugar de Vista Alegre, cruzamos a N 525 e chegamos  a Ponte Ulla, parroquia de Vedra onde o 1º que vemos é unha escola antiga de 1926. Este edificio, antes de ser un centro de ensino, foi un cárcere. Saquei unha mala foto, á presa e correndo porque empezaba a chover.

Antiga escola de Ponte Ulla
 
Paramos a xantar na Taberna de Gundián onde a verdade nos pareceu un pouco cara a comida: por churrasco de porco e tenreira, croca de tenreira con patacas e ensalada, postre e café pagamos 20€ por persoa.
Xa sabemos que os domingos, aínda que haxa menú, hai que pagar máis que o resto da semana pero nunca pagamos máis de 20€ comendo 2 pratos. Desta vez non comemos 1º porque como chegamos algo tarde os callos xa se acabaran.
Se coméramos tamén callos, canto pagaríamos entón?
Eso sí, hai que dicir tamén que a comida estaba moi ben preparada, toda a carne estaba deliciosa.
Taberna de Gundián onde xantamos
 
A  partires de Ponte Ulla, a ruta volve ao pé do río pasando pola Igrexa de Santa Mª Magdalena que conserva unha absida románica. O resto  do templo é de estilo barroco, moi sobrio.
Igrexa de Santa Mª Magdalena
 
A absida da igrexa conserva algún canciño propio do estilo románico.
Ábsida da igrexa

Fomos ver por onde continuaba a ruta oficial pero ao ver que volvía baixar para ir pegada ao río , demos a volta porque non queríamos mollarnos máis, xa que seguro que habería tamén lugares anegados.
Por aquí vai a ruta oficial.

Observamos a ponte de pedra que une as provincias de A Coruña e Pontevedra e que foi unha das primeiras construidas dando o nome de Ponte Ulla a esta parroquia. Foi reconstruida na segunda metade do S. XVIII sobre outro da I. Media que quedara destruido por unha riada no S. XVI e sustitueu no S. XIX á antiga barca que unía os dous lados do río Ulla.
Ponte vella 

Decidimos seguir a ruta ata o Miradoiro de Gundián indo pola estrada AC-240. (1,7 km. aprox.)
Estrada ao miradoiro de Gundián
A piques de chegar ao miradoiro, vemos o impresionante viaducto do tren de Alta Velocidade (AVE) de máis de 100m. de altura.
Viaducto do AVE

Enfrente da ponte anterior temos outra de 1958 moi fermosa tamén para o ferrocarril e que a díá de hoxe aínda presta servizo.
Vista das dúas pontes dende o miradoiro de Gundián
 
As vistas dende este miradoiro son fabulosas: as dúas pontes, a aldea de Ponte Ulla, o río estreitándose para  atravesar o Paso da Cova e un lugar alto onde vemos unhas penas, é o Alto do Castro, que tal e como o seu nome indica foi o asentamento dun castro na Idade de Ferro.
Ponte Ulla dende o miradoiro

A ponte do ferrocarril máis antiga é moi fermosa e está situada derriba do Paso da Cova que dá nome a esta ruta. Á dereita o Alto do Castro.


https://es.wikipedia.org/wiki/Vedra

https://www.galiceando.com/