Esta ruta xa a fixera hai anos, pouco despois de que a homologasen en 2016. Lembraba unha ruta moi fermosa e hoxe quixen volver facela. Sempre prefiro repetir rutas que valen a pena e me gustaron no seu día que facer outras novas que pouco aporten.
Muras (Comarca da Terra Chá) ten dende logo paisaxes espectaculares, unha prodixiosa natureza que unha non se cansa de admirar.
Características desta ruta:
Lonxitude: 9,7 km.
Dificultade: fácil
Ruta circular ben sinalizada. O meu track en WIKILOC (Sempre considero e eu así o fago que aínda que unha ruta estea ben sinalizada, nunca está demais seguir un track da mesma porque algún poste ou indicador do traxecto puido caer, desaparecer...etc)
Descrición:
Esta ruta ten inicio e fin en Santa Mª do Viveiró. Entre as Serras da Gañidoira e O Xistral, no val alto do río Landro atópase esta parroquia do concello de Muras.
Aparcamos na Praza Cándida Bello, así chamada en honor á esa muller que durante anos rexentou unha casa de comidas moi famosa nesta mesma praza e que pechou hai uns meses.
 |
| Praza Cándida Bello en Viveiró |
A igrexa de Santa Mª do Viveiró presenta dúas naves, unha delas posterior á outra. Nótase ben que a zona do campanario é máis antiga. É de estilo barroco.
 |
| Igrexa de Santa Mª |
Na foto seguinte, aspecto actual dunhas casas na praza de Viveiró. Casas antigas de pedra e unha delas con corredor, tan típico en Galicia.
 |
| Casas no Viveiró |
Vemos o punto oficial de inicio desta ruta, ao pé da praza.
 |
| Carteis anunciadores da ruta |
Unha vivenda que chamou a miña atención pola inscrición que ten na parte de arriba da fachada e di: "Casa Cabada. Vinos Comidas y Café".
Casa Guillermo e Pepe foi, durante moitas décadas, o epicentro da vida social e comercial da parroquia do Viveiró (Muras).
Orixinalmente, esta rechamante edificación indiana non naceu só como unha vivenda particular, senón como unha clásica casa-tenda. Na súa planta baixa albergou unha das tabernas e tendas de ultramarinos máis importantes da zona.
A súa impoñente fachada, mandada construír cun deseño indiano moi superior ao estándar das vivendas rurais da montaña do século pasado, reflicte a prosperidade que tivo ese negocio de ultramarinos na época dourada das feiras rurais de Lugo. Ao igual que ocorreu con Casa Cándida, o despoboamento e o paso dos anos fixeron que o negocio comercial pechase as portas da súa taberna hai tempo, quedando o edificio protexido como unha xoia do patrimonio arquitectónico de Muras.
 |
| Casa Guillermo e Pepe |
Empezamos a camiñata por asfalto e cruzamos o río Landro por unha ponte.
 |
| Ponte sobre o Landro |
Unha estrada solitaria e outonal.
Na seguinte foto vemos o lugar de O Pico
 |
| O Pico |
A estrada non pode ser maís fermosa! Destas só hai en Galicia e Asturias!
Chegamos a un cruce que nos indica que nos faltan 2km. para chegar aos Coruxos.
 |
| Cruce, hai que pillar á dereita |
Seguimos por asfalto en lixeira subida.
Paisaxes fermosas que atopamos nesta parroquia.
Xa podemos ver Os Coruxos alí ao fondo, nun lugar ben fermoso!
 |
| Os Coruxos |
No concello de Muras predominan as actividades do sector Primario: agricultura, gandaría e o sector forestal. A gandaría é o que máis vemos nesta ruta.
 |
| Sector Primario |
A estrada remata aquí, no lugar de Os Coruxos. Podemos atravesar a aldea ou ben pillar este camiño pola parte de arriba.
Esta aldea non ten nada que ver coa que visitamos o ano que fixemos esta ruta anteriormente. Agora está moito máis fermosa, coas vivendas rehabilitadas. Un murés, Manuel Cabada rehabilitou neste lugar unha palleira e un alpendre para transformalos en dous apartamentos turísticos. Contou cunha subvención do Grupo de Desenvolmento Rural (GDR) da Terra Chá.
 |
| Os Coruxos |
Agora entramos na parte máis fermosa desta ruta:
A vista e a máquina de fotos non descansan!
Atravesamos o Rego dos Coruxos pola ponte de madeira:
 |
| Ponte dos Coruxos |
E introducímonos nunha fraga á beira do rego das máis fermosas que coñezo. E coñezo unhas cantas!!
 |
| Fraga dos Coruxos |
Hai bastantes acivros nesta fraga pero o que de verdade abundan, son os carballos.
 |
| Fraga dos Coruxos |
É unha fraga con mitísima humidade por eso hai tanto musgo nas rochas. |
| Fraga dos Coruxos |
O fermoso e rebuldeiro Rego dos Coruxos! Camiñaremos sempre ao pé del.
Saimos da fraga e estamos na Serra do Xistral.
Imos pisando zonas moi humidas con auga: son as turbeiras do Xistral, como esponxas que reteñen auga e humidade formadas ao longo de millóns de anos. Son depósitos de carbono moi importantes e están catalogadas como Zona de Especial Conservación (ZEC) dentro da Rede Natura 2000.
Temos que levar coidado de non afundir os pés.
 |
| Serra do Xistral |
Por unhas poldras (pedras postas no rego para poder cruzar a pé) atravesamos o Rego dos Coruxos e dicímoslle adeus porque non volveremos velo nesta ruta.
 |
| Rego dos Coruxos |
Atravesamos un pequeno bosquete.
E agora empezamos a subir (é unha subida con pouco desnivel que se leva moi ben) xa inmersos en plena Serra do Xistral.
 |
| Serra do Xistral |
Greas de cabalos e chovendo ao lonxe...Tamén a auga chega ata nós e obríganos a poñer os chuvasqueiros pero son unhas pingas aquí no alto, deseguida escampa en canto empezamos a baixar.
 |
| Serra do Xistral |
Empezando a baixar. Hoxe as panorámicas non se deixan ver moi ben. Nas alturas, chove. |
| Serra do Xistral |
A Serra do Xistral, ao norte da provincia deLugo, non ten montañas de moita altitude (a máxima elevación está no Pico Cadramón con 1056m.) pero a entrada de ventos e nubes directamente so Cantábrico fan desta serra e do seu entorno un lugar duro e inhóspito, onde poucas veces se ve o sol.
A Serra do Xistral destaca sobre todo polas inmensas turbeiras e brezais que hai e que son un dos maiores reservorios de carbono de Europa. Pastan aquí vacas e cabalos en semi liberdade, neste espazo de incalculable valor natural onde nacen tamén os ríos máis importantes da Mariña lucense que van desembocar ao Cantábrico.
Tradicionalmente esta serra foi explotada pola gandaría (vacas e cabalos) que aínda veremos hoxe en abundancia, no século pasado intentouse a plantación de piñeiros pero non se dan debido á dureza do clima. Actualmente, o gran recurso desta serra é a enerxía eólico e os aeroxeradores están por toda a serra.
Agora o sol deixa que vexamos esta fermosa imaxe:
Xa estamos de novo na parte baixa e a vexetación cambiou.
Pasamos polo lugar de A Xurrosa. Na ida pasamos tamén ao pé deste lugar pero polo lado de abaixo, ao pé da estrada, onde hai outras casas nas que vimos unha sola persoa.
 |
| A Xurrosa |
Estamos xa moi cerca do final.
Atopamos este peche para o gando que abrimos e volvemos pechar.
Conectamos coa estrada da ida pola que imos ata o final da ruta durante 1km. aprox..
Dicir que ao remate desta ruta, fomos xantar ao Bar Petróleo en Roupar que nos quedaba de camiño (hai que desviarse da LU-540 moi pouco) Comemos un menú de domingo por 17€ (20€ con polbo e patacas) moi abundante e con moita variedade a elexir en primeiros e segundos, ademais no prezo tamén se incluía a sobremesa e o café. A atención e a limpeza son exquisitas tamén. Todo un acerto!!
Páxina web consultada:
https://www.elprogreso.es/articulo/a-chaira/mures-habilita-dos-apartamentos-turisticos-lugar-coruxos/202604211505061963880.html
