domingo, 15 de novembro de 2026

RÍA E PRAIAS DE VIVEIRO

 Coñezo Viveiro, quédame cerca e visitei esta cidade en moitas ocasións; tamén fixen varias rutas de sendeirismo neste concello. Hoxe planifiquei esta ruta totalmente urbana para coñecer máis a fondo o entorno da súa ría e algunhas das súas praias.

Características:

Lonxitude: 10,4 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descrición:

Apacamos o coche cerca do porto deportivo de Viveiro e de fondo vemos as instalacións do Porto do veciño Celeiro, considerado un dos mellores portos pesqueiros de Galicia debido á súa situación e un dos máis importantes da cornisa cantábrica.

Conta cunha frota que se extende por tódolos mares do mundo. Pero é especialmente importante como zona de traballo no Atlántico Norte, nos caladoiros do Gran Sol, onde se pesca a pescada de modo puramente artesanal. Coñécese como  a "pescada do pincho de Celeiro" recoñecida co distintivo de "Galicia calidade".

Ao fondo, o porto de Celeiro

Empezamos camiñando cara á vila de Viveiro, ao pé da ría.

Porto deportivo de Viveiro

O porto deportivo de Viveiro conta cunha situación privilexiada o que fai que moitos o elixan pola súa facilidade de acceso á vila.

Este porto deportivo conta cun total de 235 amarres, unha eslora máxima de 20 metros e un calado máximo de 3 metros.

Esta infraestructura  conta con multiples servizos como: aparcamento, combustible, auga, electricidade, recollida de aceites, vixiancia, grúas, restaurante, aseos e duchas, etc.

Porto deportivo de Viveiro

Temos que sair á beirarúa porque agora non podemos continuar pola beira da ría. Vemos o edificio, sede da Policia Nacional.

A finais de 1982 inaugurouse este edificio (Foto de abaixo), sede do Casino Club Náutico de Viveiro.  Actualmente forma parte do pasado cultural e social da cidade despois de pechar as súas portas en 2017 por falta de relevo na directiva e pola continua caída de socios.  O estado actual do edificio é lamentable, estando vandalizado despois de 9 anos pechado.
Houbo un proceso de liquidación concursal no que se subastaron boa parte dos bens que había no inmueble e Portos recuperou a titularidade do terreo, que ademáis do edificio inclúe unha ampla zona de suelo dotacional que o Concello tiña intención de que poidese revertir á cidade para que fose de desfrute dos veciños.
Antigo Casino de Viveiro

Do outro lado da ría, a zona residencial chamada "O Paraíso"

A Ría de Viveiro está formada pola desembocadura do río Landro, que percorre 42 km ata forma esta enseada. Ábrense á ría o porto pesqueiro da parroquia de Celeiro, a capital municipal do concello e a zona residencial de segunda vivenda na parroquia de Covas. Dentro dela están a praia de Covas, praia de Area, praia de Seiramar, Praia de Sacido... Así como as illas de Area, Gabeira ou Queimada.


Ría de Viveiro

 A construcción actual da  Ponte da Misericordia data do S. XVI pero a ponte primitiva é da época romana, da que só hoxe se conservan 9 arcos dos 12 que tivo. Os tres que faltan foron destruidos ao contruir o malecón e o muelle.

Ponte da Misericordia

 A Porta de Carlos V  foi edificada no S.XVI para sustituir a outra anterior. Foi realizada como homenaxe a Carlos I de España e V de Alemania polos favores que concedeu a esta vila. É unha das tres portas que se conservan de cando Viveiro estivo amurallada. En 1942 foi declarada Monumento Natural e é de estilo renacentista plateresco.
Porta de Carlos V

Despois de atravesar a Ponte da Misericordia, enlazamos co Paseo Marítimo de Covas tamén chamado Paseo do enxeñeiro Martín Ledesma.
Paseo marítimo

Na seguinte foto, chegando ao Polideportivo Municipal.
Ría de Viveiro

Seguimos polo Paseo Martín Ledesma.
Paseo Marítimo ou de Martín Ledesma

Viveiro visto dende Covas.

Agora xiramos á esquerda, vendo de frente o Porto de Celeiro.




Á nosa esquerda, o Parque Pernas Peón.
Parque Pernas Peón

Neste parque hai un estanque con parrulos. Vimos como un can prqueno corría detrás deles sen que os amos do mesmo fixeran nada por evitalo. Os parruliños corrían como tolos porque teñen as patas moi curtas e sofren stress nesa situación. Hai que educar os cans ou ben levalos atados!!
Parrulos no parque Pernas Peón

Xunto á praia de Covas hai un sistema de dunas que atravesa actualmente un proceso de restauración ambiental e de rexeneración. Os traballos empezaron en marzo deste 2026 eliminando especies invasoras e plantando especies autóctonas.
Para evitar o deterioro que poden causar as persoas e mascotas, instaláronse estacas, cordas e 6 pasarelas de madeira para acceder á praia sen danar as dunas.
Sistema dunar na praia de Covas

A praia de Covas situada na ría, ten forma de cuncha e unha lonxitude aproximada de 1,5 km.
Praia de Covas

Esta praia goza de instalacións e servizos e de alta ocupación na tempada estival; dotada de paseo marítimo, de augas tranquilas, con equipos de salvamento e seguridade e acceso para discapacitados.
Praia de Covas

Ao final da praia, vemos unhas rochas puntiagudas chamadas Os Castelos. No S. XIX naufragaron contra elas ao mesmo tempo a fragata  Sta.Mª Magdalena e o bergantín Palomo nunha noite de temporal causando máis de 500 vítimas. En varios recunchos da cidade atópanse restos dese naufraxio.
Os Castelos

Onde remata a praia de Covas e empeza o paseo de Sacido temos un miradoiro:
Acesso ao Miradoiro

Dende o miradoiro anterior vemos a praia de Seiramar, tamén coñecida como A falla. Está autorizada para ir con mascotas.
Praia de Seiramar

Vista de Os Castelos dende o miradoiro.
Os Castelos

Ao fondo, á dereita, o Miradoiro de Monte Faro e á esquerda, a punta que se adentra no mar é o Fuciño do Porco.

Imos agora polo paseo ata a praia de Sacido.

Á nosa dereita, fermosa imaxe  dos Castelos e da praia de Covas.

Este paseo remata no Ressort Thalasso Las Sirenas

Ao pé está a praia de Sacido á que non se pode baixar xa que o acceso está pechado por derrubes.
Praia de Sacido

Baixamos polo medio de Covas.

Esta é a igrexa parroquial de S. Xoán de Covas:
Igrexa de S. Xoán de Covas

Despois, atravesamos varias rúas de Viveiro.


E fomos dar ao Parque Pernas Peón de novo. Situado frente á praia de Covas, o seu nome rende homenaxe ao impulsor do seu fundador no 1912.
Parque Pernas Peón

Agora no outono, o parque acolle  grandes bandadas de estorninos. Nós fomos testemuña.


Non hai moito fixeron unha corta de eucaliptos que estaban enfermos seica e plantaron outras especies. Eucaliptos deixaron algún.

Parque Pernas Peón

Fermoso aspecto do parque no que se ven árbores novas medrando.

Parque Pernas Peón

No Catálogo de Árbores Senlleiras de Galicia, está catalogado este ciprés enorme chegando ao Pazo da Misericordia.
Foi plantado por un indiano e ten unha idade superior aos 140 anos. Ao ongo dos anos tivo que ser podado en diversas ocasións debido aos edificios construídos na súa proximidade.
Ciprés centenario

O Pazo da Misericordia é unha histórica casa fidalga en forma de L con dúas plantas e cun escudo nobiliario na fachada. Durante xeracións pertenceu á familia Bermudez de Castro e actualmente é propiedade do Concello de Viveiro. Foi construido adosado á capela da Misericordia, cara ao ano 1660.
Pazo da Misericordia

A capela da Misericordia, adosada ao pazo, é de estilo renacentista de primeiros do S. XVII. Na fachada principal ten dúas portas e unha fiestra que remata nunha espadana. No ático da fachada ten un escudo acuartelado cos brasóns das familias Posada, Pallarés, Somoza e Alfeirán.
A imaxe do Ecce Homo situada no altar maior recibe culto en toda a comarca. Atribúenselle numerosas milagres, nas cales se fundou a devoción popular. O primeiro venres de marzo, coñecido como o "día das tres grazas", acoden os devotos axeonllados para pedirlle favores.

Capela da Misericordia
Xunto ao parque de "María te amo" empeza o paseo polo outro lado da ría, por onde o Landro desemboca.
Paseo Marítimo

Debaixo da ponte que vemos vén o río Landro disposto a formar a ría de Viveiro.

O río Landro formando a ría

Empeza a noitecer e a ría, cos reflexos das luces, aínda se volve máis fermosa!!

Pasamos ao pé do edificio do Conservatorio de Música.
Conservatorio de Viveiro

 E ao pé dos Xardíns de Noriega Varela.
Xardíns Noriega Varela

As características vivendas da Travesía da Mariña.
 
Cando chegamos ao coche e finalizamos a ruta, este día curto de novembro xa rematara.


Páxinas web consultadas:
https://amarinalucense.gal/gl/porto-deportivo-de-viveiro
https://www.lavozdegalicia.es/
https://www.elprogreso.es/

luns, 9 de novembro de 2026

FRAGA VELLA E VEIGA ROXA ALFOZ/MONDOÑEDO

 Esta ruta planifiqueina  eu e a verdade é que, para o meu gusto, quedou perfecta. Un percorrido por zonas illadas, moi fermosas e bucólicas e por pistas e camiños perfectamente camiñables.

Características:

Lonxitude: 11,6 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descrición

Aparquei na estrada LU-P 02 12 moi cerca da aldea de O Cabradoiro (parroquia das Oiras, no concello de Alfoz) Xusto no lado dereito na foto que había un pequeno espazo.

Pillei este camiño vendo ao fondo Pena Muñeite.

Un fermoso e tradicional camiño:

Atopo este sinal dunha ruta


Do camiño, saio a esta pista.

E a pista anterior volve levarme á LU-P 02 12.


Vouuns metros por esta estrada.

A estrada cruza o río Figueiras e entraremos xa no concello de Mondoñedo.


Pillamos á dereita neste prado 


Nun 1º momento camiñei pola beira do prado e deseguida vin un camiño para o que me metín.

Eu aínda non o sei, pero estou na Fraga Vella.


A paisaxe é bucólica con prados e vacas.


A lonxanía de lugares habitados e a altitude das montañas que rodean o val, en pleno macizo montañoso que fai de barreira entre A Mariña e A Terra Chá, convirten A Fraga Vella nun reducto a salvo de ruidos de vehículos, da actividade agrícola, con pradeiras naturais e bosques centenarios.

Quere soarme a paisaxe, resúltame coñecida...

Cando vexo a casa tapiada xa sei ben onde estou! Teño entrado neste lugar pero nunca por onde o estou facendo, senón por onde está a casa, ao pé dela vén un camiño.
 A Consellaría de Medio ambiente ten nesta zona, e coincide na ruta, unha finca de 700 hectáreas e dentro dela un bosque de 60 hectáreas onde viven en liberdade unha manda de cervos que a consellaría coida e vixila como reserva cinexética.




Uns galpóns, que no seu día foron granxas experimentais de gando vacuno, son hoxe a base de traballo dende a que se controla a finca.

Os axentes de Medio Ambiente do distrito de A Mariña teñen baixo a  súa responsabilidade o control e vixiancia desta reserva de bosques e animais en liberdade.




A Fraga Vella deixa sempre fermosas imaxes!



O terreo é moi abundante en turbeiras que gardan a auga como auténticas esponxas durante todo o ano, e que  van surtindo aos pequenos regos (coma este rega da Fragavella)  Esta alta pluviosidade e os bosques sombríos provocan que tamén sexa unha zona con abundantes especies de cogomelos que atraen a recolectores aficionados e a sendeiristas. Non é o meu caso, nunca me interesou ese mundo.


Polo medio vai o Rego da Fragavella.


Chegamos a outra pista e pillamos á esquerda (Se fosemos á dereita como noutra ocasión que tíñamos o coche moi cerca, xa estariamos a piques de finalizar a ruta)


De frente, A Toxiza.



Chego a un cruce no que se se pilla á dereita, imos para a Serra da Toxiza, como non é o que hoxe pretendo, pillo á esquerda.


Toca ir en baixada por entre piñeiros durante 1km.


Abandono a pista asfaltada para pillar á dereita por un camiño.



Estou na Veiga Roxa e sigo no concello de Mondoñedo.


No medio do camiño atopo este peche para o gando e paso por debaixo dos arames facilmente. Moita xente pecha camiños que realmente son públicos porque teñen gando por alí e como agora non pasa ninguén ...

A Veiga Roxa, é como o seu nome indica, unha veiga (un terreo baixo, xeralmenmte ás beiras dun río ou dun rego) Neste caso, pasa por aquí un rego co mesmo nome.

Atopo outro peche, que son dous en realidade pegados, un de arames e outro eléctrico. Paso os dous reptando porque non vexo outro xeito de facelo...

Agora entro nun camiño de monte e atopo outro peche. Este é doado de sacar e volver poñer.

Vistas  a prados e montes do concello veciño de Alfoz.

Unha vaca que en canto veu que me achegaba, fuxeu para o prado veciño. Levo feitas moitas, moitas rutas e atopado animais (vacas, touros, cabalos, cans, incluso xabaríns unha vez...) nunca, ningún me meteu susto ningún. Eu son moi respectuosa con eles, non os molesto achegándome demasiado e son eles case sempre os que se asustan de min e se van.

Para pillar esta pista tiven que sortear outro peche de arames que tamén tiven que cruzar por debaixo como puiden.

Este cabalo miroume curioso pero tamén escapou en canto me fun achegando.

A meirande parte desta ruta percorre o concello de Mondoñedo, moi pouco tramo o de Alfoz. Aquí vin maquinaria e obreiros traballando, parecía que abrían ou melloraban unha pista cara á Serra da Toxiza.


Subo por este camiño que me vai levar deseguida á estrada LU-P 3108

Pola LU-P 3108 xa estando cerca a noite.

A estrada anterior desemboca na LU-P 0212 Dende aquí teño estas vistas sobre a Serra da Toxiza. Estou de novo no concello de Alfoz.

Quedan uns metros por esta estrada para chegar ao coche.


Páxina web consultada:
https://www.lavozdegalicia.es/noticia/lugo/abadin/2018/03/09/fraga-vella-paraiso-virgen-abadin-mondonedo/0003_201803L9C8991.htm