SERRA DA PENOUTA: MIRADOIRO DA COSTA, COLADO ABAGUA, PICO LEBREDO E PENEDO ABALLÓN (BOAL)

Se imos pola AS-22 cara a Boal dende Galicia, pasaremos por un lugar a bastante altitude onde veremos un letreiro que pon Alto da Penouta 780m. Pois neste lugar hai un doble cruce. Un lévanos ao Miradoiro de Penoura Costa e ao Penedo Aballón e outro lévanos ao Miradoiro de Penouta interior na área recreativa de Pena Queimada. 

Nunha ruta anterior, feita este mesmo ano, fun cara ao Miradoiro de Penouta interior, nunha ruta  que se pode ver AQUÍ.

Hoxe dende o mesmo lugar, o Alto da Penouta, fun na outra dirección, cara ao Miradoiro de Penouta Costa. Non sabería dicir cal ruta me gustou máis, as dúas me encantaron!!

Características:

Lonxitude: 10 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular. O meu track en WIKILOC

Descrición:

A ruta ten inicio e fin no alto da Penouta a 780m. de altitude. Xusto no cruce que vemos na foto.

Alto da Penouta

Ao pé do cruce anterior, hai unha área recreativa grande con mesas e bancos de madeira e que ademais é un estupendo miradoiro á costa cantábrica.

Área Recreativa no Alto da Penouta

Iniciamos a ruta por esta pista asfaltada e, de feito, se queremos, podemos ir en coche ata o Alto da Penouta mesmo. Moita xente vai camiñando pola pista porque non hai ningunha indicación que diga o contrario nin se ve ningún camiño ou carreiro ben definido.. Eu como seguía un track que deixa o asfalto deseguida, fíxenlle caso (para eso o levaba) e pillei un carreiro apenas imperceptible á esquerda.

Deseguida deixei á estrada, pillando á esquerda

Só se vas por onde eu fun, poderás ver túmulos funerarios (pequenos montículos artificiales debaixo dos que os primeiros habitantes destes territorios enterraban os seus mortos) Eu só vin sinalizados dous, aínda que segundo o concello de Boal hai catalogados un total de 72 ao longo de toda a serra. Esta necrópolis tumular é das máis extensas da rexión.

Túmulo funerario

Por onde vou subindo, ás veces o camiño non está ben definido pero o track vaime levando sen problema.

Atopo agora o Túmulo III. Vin moitos outros montículos que tamén podían ser túmulos pero non tiñan cartel ningún.

Túmulo

Neste lado da Serra da Penouta hai un Parque Eólico.

Vistas aos arredores de Boal e montañas lonxanas.

A 832 metros de altitude, estas son as estupendas vistas:

Unha fermosa caseta en pedra pertencente ao parque eólico:

En torno á Serra de Penouta, concéntranse os principais afloramentos do chamado plutón Boal (formación xeolóxica) que orixinou unha paisaxe de rochas caracteristicas de climas temperados-húmidos.

Vistas de Boal e o mar de nubes.

A Estación DECCA  da Serra de Penouta funcionaba como a "Esclava verde" da cadena DECCA do Noroeste de España, un antigo sistema hiperbólico de radionavegación marítima empregado para o posicionamiento de barcos.

O complexo conserva a súa característica antena transmisora orixinal. Co tempo e a  obsolescencia do sistema DECCA, o sitio foi traspasado a Radio Nacional de España (RNE) para a xestión de telecomunicacións e radio, albergando tamén outras infraestructuras de comunicación na zona.

Estación DECCA

Parabólicas, artiluxios, cables...esta Serra da Penouta parece ser unha moi boa ubicación para as comunicacións e de feito hai unha estación de telecomunicacións, AIS (antena do Sistema de Identificación Automática) que serve como faro de control para o tráfico marítimo do Cantábrico.  Aloxa unha pequena antena que rastrea e guía aos miles de buques que navegan cerca da costa cantábrica, controlando un volumen de cerca de 40.000 navíos ao ano.

O miradoiro de Penouta está situado a case 900m. sobre o nivel do mar. Está sobre un motículo rochoso que foi preparado para subir e desfrutar de vistas panorámicas da costa occidental de Asturias, a Mariña Lucense e os vales interiores.

                                                      Miradoiro de Penouta Costa

Vórtice xeodésico do Pico Penouta a case 900m. de altitude.

Vistas sobre a costa asturiana.

Outras vistas dende o Miradoiro Penouta Costa.

Un pouco antes do miradoiro chega a estrada asfaltada por eso hai unha zona de aparcadoiro. Hoxe non había ninguén.

Entorno do Pico Penouta. Vemos a estrada que chega dende a AS-22 ata o Miradoiro. Aí remata.

A ruta segue por un camiño ancho ben definido:

Non estaba un día moi claro pero dende aquí vese a costa ao lonxe e xa en 1º plano, o Colado Abagua polo que vou pasar e Pico Lebredo ao fondo, ao que vou subir.

Baixando por este carreiro de lousa cara ao colado Abagua. Por aquí xa hai que vir camiñando (ou nun cabalo...)

Un colado ou cuíña é o punto máis baixo nunha liña de cumes situado entre dúas montañas. Neste caso, entre o Pico Penouta que acabamos de visitar e o Pico Lebredo que vemos no alto.

Colado Abagua e, ao fondo, Pico Lebredo.

As vacas que pastan no colado, miran curiosas...

Subo pegada aos piñeiros por un camiño que se ve.

Pico Lebredo está a unha altitude de 831m., algo menos que o Pico Penouta pero as vistas dende aquí son tan espectaculares como dende o anterior miradoiro e por riba empeza a sair o sol, o que mellora a visibilidade.

Pico Lebredo

As vistas dende Pico Lebredo:

Dende Pico Lebredo damos a volta e imos en paralelo ao tradado anterior, volvemos pasar polo colado Abagua .

O canón que vemos entre montañas é o que forma o Río Negro.

Agora o percorrido vai ás veces por camiños e sendeiros definidos e outras veces non, apenas se ven carreiros e avanzo como podo, seguindo o track.

Estou nas ladeiras da Serra da Penouta

Por estas ladeiras pasta o gando, vacas e cabalos.

Agora xa baixo cara ao val, atravesando por entre toxos baixos que, a pesares de levar pantalón largo, pican nas pernas.

De súpeto, unha vaca solitaria que parece non semella inmutarse ao verme a mín, tan solitaria coma ela...

Xa estou rematando a baixada e vexo o camiño que estou a piques de pillar despois de cruzar o río Negro, o que é moi doado xa que leva pouca auga.

Agora inicio unha subida por entre piñeiros. A paisaxe cambia totalmente.

Hai unha subida de ao redor de 1km. ata o Penedo Aballón.

Eu pensei que o Penedo Aballón era aquel que vemos alí diante, pero vai resultar que non; está algo máis adiante.

 O Penedo Aballón son singulares rochas graníticas que a erosión foi deixando ao descuberto, de forma que cun pequeno esforzo unha rocha móvese sobre outra, é dicir, aballa, (oscila) de aí o nome. Crese que é un legado deixado por un pobo prerromano que habitou este territorio entre os S. VI e III a.C, podendo tratarse dun ídolo celta. 

Penedo Aballón

No 2001 o Penedo foi derribado, presumiblemente mediante un acto de vandalismo.O 23 de xuño de 2018 o penedo foi devolto á súa posición orixinal pola Sociedade de Amigos de Boal, coa axuda de diversas empresas e particulares da rexión  recuperando o delicado equilibrio que permite  a súa peculiar oscilación.

Penedo Aballón e, ao fondo, Boal

Dende o Penedo Aballón temos excelentes vistas a Boal.

En torno ao Penedo Aballón hai unha enorme plantación de árbores que nun principio foron protexidas con pirámides de madeira. A inmensa maioría delas están tiradas polo chan, descoñezo se foi obra do vento ou de actos vandálicos.

As árbores plantadas están es estado de total abandono. As que perviven estano a faccer entre toxos e maleza, coma este pobre freixo.

Tamén este acivro loita por sobrevivir pero os toxos está a comelo.

Continúo por este camiño fermoso.

Un serbal de cazadores (cancereixo en galego) cos seus froitos. É unha árbore de folla caduca da familia das rosáceas, de cortiza lisa en cor gris, flores brancas e foitos de cor vermella intensa, como vemos. A madeira do cancereixo é dura e aprezada por carpinteiros.

Os froitos destas árbores manteñen a moitos paxariños no inverno.

                                                         Cancereixo cos seus froitos

Nesta estrada empecei a ruta e agora remato vendo como a néboa empeza a invadir os picos.

Páxina web consultada:

https://mapaturistico.boal.es/es/

PRAIAS DE CUDILLERO. RUTA CIRCULAR EN BAIXAMAR.

 Ningunha ruta en Cudillero me defraudou e levo feitas unhas cuantas. Esta non ía ser menos e foi unha ruta costeira que me encantou, primeiro percorrendo tres praias pola mesma beira do mar aproveitando a baixamar, e despois contemplándoas dende arriba, pola senda que hai habilitada.

Estou na parroquia de Oviñana pola que vai transcorrer toda a ruta.

Características da ruta:

Lonxitude: 7,4 km.

Dificultade: difícil. Pola parte pegada ao mar, esta ruta é complicada xa que hai zonas nas que hai que camiñar por derriba de grandes pedras, algunhas delas moi esvaradías.

Ruta circular. O meu track en WIKILOC

Descrición:

Esta ruta ten inicio e fin cerca da Praia La Vallina, concretamente onde remata a estrada asfaltada, ao pé dos Apartamentos La Ribera.

Apartamentos La Ribera

Nesta bifurcación, pillamos a pista da esquerda e voltaremos despois pola dereita.

Hai algún coche que baixa aínda por aquí, pero son moi poucos os que o fan.

Baixada á praia La Vallina

A 1ª vista da praia La vallina, que eu xa coñecía doutra ruta.

Praia La Vallina

Non podía faltar o banco!! A verdade é que este ten unhas vistas case inmellorables! Atoparei varios ao longo da camiñata.

O Monte de Valdredo á esquerda. Polo camiño que se pode ver na foto baixamos o día que fixemos a ruta: Acantilados de Cabo Vídio+Oviñana+Bosque de Valdredo

Monte Valdredo

Un muíño moi cerca da praia. É o Muíño de Prudencio.

                                                             Muíño de Prudencio

Aínda se conserva a canle que seguramente daba auga aos dous muíños.

Antiga canle para levar auga aos muíños

Pontella que nos permite cruzar o Rego de Vívigo.

Rego de Vívigo

O seguinte muíño está na mesma praia, é o Muíño da Vallina ou do Llano ou de Pulido.

Muíño da Vallina, o do Llano ou de Pulido

O Rego de Vívido desemboca na praia:

Rego de Vívigo desembocando na praia.

Fermosísima e illada esta praia da Vallina!! Ao fondo, Punta do Esquitón.

Praia da Vallina

Atopamos pequenas covas no baixo dos acantilados provocadas pola erosión que a auga e o vento vai producindo ao longo de milleiros de anos.

As covas nos acantilados

O día está espectacular para camiñar. Ao fondo, Cabo Vídio.

Cabo Vídio dende praia La Vallina

Temos que ir cruzando por aqui, ás veces case mollándonos nas pequenas pozas.

Fermosa imaxe coas gaivotas pousadas nas rochas.

Califico esta ruta como difícil porque é complicado pasar por derriba destes penedos. Estaban moi esvaradíos. Nalgúns momentos tiven que andar a gatas para asegurar un bon agarre.

En pasando por derriba destas pedras aparecerá outra praia.

É a Praia La Cueva, tamén moi illada e rodeada de acantilados. Pertence á parroquia de Oviñana e ten un acceso en zig zag con moito desnivel por un carreiro que se pode ver na imaxe.

Praia La Cueva

O día que fixen esta ruta, o mar estaba espectacular, quieto e transparente. Moito me pesou non haber levado un traxe de baño!!

Praia La Cueva

Seguido cara ao leste hai que seguir atravesando por derriba das rochas.

A diferenza entre o paso da praia de A Vallina a da Cueva e entre a da Cueva e á que chegaremos agora, a de Peñadoria, é que as rochas no 1º caso son moito máis esvaradías.

Rochas polas que hai que camiñar.

Unha maxestuosa rocha chegando xa á última praia:

Temos xa moi cerca o Cabo Vídio. Estamos xa na praia de Peña Doria, tamén da parroquia de Oviñana. Se ledes algo sobre esta praia e sobre as anteriores, veñen calificadas como moi pouco aptas para o baño polo vento e forte ondaxe. A verdade é que o día de hoxe non cumple esas condicións. Parecen praias do Caribe!!

Praia de Peñadoria

Todas estas praias polas que vou pasando están protexidas dentro da paraxe natural da Costa Occidental e catalogadas como Paisaxe Protexida ZEPA e LIC.

Dende esta última praia antes de Cabo Vídio (máis para aló non se pode seguir xa que os enormes acantilados que rodean o cabo, impídeno) accedín á parte superior a traves dun carreiro en zig zag.

Acceso á praia de Perñadoria.

Aínda que na foto seguinte non se apreza ben, en torno ao Faro de Cabo Vídio hai bastante xente. Nas praias abaixo, moi pouca, e facendo a ruta coma mín, ninguén.

Faro de Cabo Vídio.

Fermosa imaxe da Praia de Peñadoria vista dende arriba e o Faro do Cabo Vídio.

Praia de Peñadoira

Aquí vese ben o acceso á praia de Peñadoria:

Acceso á praia de Peñadoria

O GR-204 E-9, ou Senda Costeira, é un sendeiro de Gran Percorrido que segue a costa de Asturias dende Bustio (na fronteira con Cantabria) ata A Veiga. Camiño agora por este sendeiro.

Senda GR- 204/E9

Vistas ás praias de Cueva e A Vallina e o acceso á praia A Cueva.

Acceso á praia La Cueva e vistas desta praia e La Vallina

Esta lancha foi o pesqueiro Aldebarán que empezou a faenar en 1964. No 2014 deuse de baixa para toda actividade pesqueira e foi donado ao concello de Cudillero polo seu dono. Despois dunha completa restauración, no 2015 foi exposto neste lugar.

Pesqueiro Aldebarán.

Na pequena área recreativa onde se atopa o barco anterior temos tamén un banco con boas vistas:

Das tres praias polas que pasei non sabería con cal quedarme porque as trres son preciosas, salvaxes e illadas como a min me gustan, pero esta de A Cueva en forma de cuncha e con esa auga transparente, namoroume.

A fermosa praia de La Cueva

 Moitas veces, o mar Cantábrico amosa ao pé destes acantilados a súa faceta  máis brava. Hoxe está tan calmado que semella outro mar. Os acantilados verticais, que acadan os 80 e ata 100 metros de altura, conforman unha paisaxe agreste que se abre a panorámicas de grande amplitude. 

E estou chegando a outro miradoiro, tal vez o máis espectacular de tódolos que vin pola súa situación na punta dun acantilado, o Miradoiro de Sablón. Dende aí podemos contemplar a totalidade da praia A Vallina e Punta Esquitón cara ao leste e, cara ao oeste, vemos Cabo Vídio e as otras praias.

Miradoiro de Sablón

Atraveso un rego que baixa á praia pola pontella que se ve.

E agora unha subida curta, pero algo dificultosa polo desnivel e as pedras soltas.

Voltando a vista atrás, os dous carreiros de baixada dende o Miradoiro, tanto ten un ca o outro, os dous se xuntan despois.

                                                Aló enriba, miradoiro de Sablón

Seguimos subindo entre toxeiras pero pasamos sen problema.

Unha vista do camiño que traemos pola GR-204/E9  e dos acantilados de Cabo Vídio.

Xa chegando ao punto de inicio, vemos o lugar onde está o coche.


Fermosísimas hoxe estas praias de Cudillero. Na foto, a da Vallina.

E xa chego ao último miradoiro que ten, non un, senón dous bancos. O que está en 1º plano foi colocado este ano 2026 en homenaxe  por parte dos veciños de Oviñana a un rapaz da zona que cariñosamente chamaban Bruce. De feito, no banco pode lerse "Gracias por tanto, Bruce"

Vistas a Oviñana, unha parroquia que non chega aos 600 habitantes (bueno, agora no verán ao mellor os sobrepasa amplamente) Durante toda esta ruta non saín desta parroquia, así que é ben fermosa e ten moito que ver!!


Xa no inicio/fin de ruta, o camiño polo que antes baixei á praia e os sinais da GR-204/E9.

Páxina web consultada:

https://www.barcelo.com/guia-turismo/es/