xoves, 5 de febreiro de 2026

S. ANTONIO CONCIEIRO E CEMITERIO MUSULMÁN (BARCIA-VALDÉS)

 No concello de Valdés xa teño feito ben rutas tanto costeiras como de interior. É un concello cunha riqueza patrimonial natural espectacular.

Grazas ás rutas que xa fixen coñecín: a capela da Regalina, cabo Busto, praia de Barayo, Luarca...etc

A ruta de hoxe é de interior pero con vistas preciosas á costa.

Camiñarei sempre pola parroquia de Barcia y Leiján que pertence ademais á Comarca Vaqueira de Asturias.

Características desta ruta:

Loxitude: 9,5 km.

Dificultade: baixa. (Hai que ter coidado nalgún camiño con pedras soltas)

Ruta sen sinalizar . O meu track en WIKILOC

Descripción:

Inicio e finalizo esta ruta moi cerca da vila de Barcia, iniciando a subida á Serra de Concilleiros ou de Concieiro. Aparco cando vexo que o asfalto remata e dá lugar a unha pista ancha pero cun firme irregular.

Aparco uns metros máis abaixo.

Empezo unha lixeira subida pola Serra de Concilleiros.

Agora, en lugar de seguir subindo, inicio unha baixada á esquerda para ir dar ao pé do rego Ricante.

Vistas ao Cabo Busto antes de iniciar a baixada.

A baixada por un camiño con fermosas vistas:

A Serra de Concilleiros sufreu un devastador incendio no ano 2023.

Vistas ao Cabo Busto por onde xa fixen unha fermosa ruta que se pode ver AQUÍ

Na vaguada que se ve, adivíñase un río ou un rego e sí, por aí baixa da Serra o Rego Ricante

Agora deixo a Serra de momento. Un incendio devorou tódalas árbores que tiña.

Despois de pasar por debaixo da A-8 desemboco deseguida na N-634 que teño que cruzar.

Empezo agora un tramo que coincide co Camiño Norte de Santiago:

Fermoso camiño:

Este camiño é un pequeno desvío que volve dar na N-634 e ás beiras desta estrada atopamos o Cemiterio Musulmán de Barcia ou Cemiterio dos Moros como é coñecido pòr esta zona.

O Camiño de Santiago tamén rodea o cemiterio.

O 1º que vemos son estas ruinas do que se pensa que era unha pequena mesquita ou un lugar para a oración.

A entrada ao cemiterio é o máis monumental do mesmo: unha porta con arco de ferradura de estilo islámico en ladrillo. O muro que arrodea o cemiterio culmina nun telladiño de tellas árabes que sobrease polos dous lados como un beirado.


As acacias negras están a invadir o cemiterio. É unha especie invasora procedente de Australia que medra moi axiña e supón unha ameaza para a biodiversidade local.

Cada esquina do cemiterio ten unha torre como se fosen garitas.


O cemiterio foi construido en 1936 durante a Guerra Civil para enterrar aos soldados procedentes do Norte de África que combatiron no bando de Franco para controlar Oviedo.
Calcúlase que hai sobre 300/ 400 tumbas nunha superficie de máis de 4000 m. cadrados.
Actualmente, o cemiterio está invadido pola maleza e non se distinguen os restos de ningunha tumba.
Como non erradiquen a acacia negra, dentro de pouco non se vai poder andar por aquí.

A construcción paralizouse trala toma de Oviedo, ao finalizar a batalla de El Escamplero.

Detalle da monumental porta de entrada, vista dende o interior.

O espazo abandonuose prematuramente, e a dobre controversia  dun espacio islámico durante o franquismo, e un espazo franquista na democracia, fixo  que o cemiterio caera no esquecemento durante anos. E aínda que algo se limpou e adecentou segue a estar en estado de abandono.

Abandonamos o cemiterio en medio dunha exuberante vexetación pero...OLLO!!! Son acacias negras que están espallándose por Galicia e Asturias. Son árbores moi invasoras que "comen" as outras.

A inmensa maioría de árbores deste lugar son acacias negras.

Volvemos cruzar a estrada N-634



E entramos na vila de Barcia. De momento compartimos tramo co C. de Santiago.


Entraremos en Barcia por este camiño tendo á dereita o Cantábrico.

Desembocamos xa no asfalto para atravesar a vila.


Paso polo barrio chamado "Las Escuelas"


O nome do barrio é porque aquí está a escola de Barcia. Este centro pertence aoa CRA (Centro Rural Agrupado) formado ademais desta polas escolas de Cadavedo, Moanes e Otur no concello de Vadés e a escola de Anleo (Navia) Chámase CRA Pintor Álvaro Delgado. Cada unha destas escolas ten 1 unidade de E. Infantil e 1 de E. Primaria.

                                                      Escola de Barcia

Paso pola fonte do Pulgo.


Case enfrente da fonte anterior está este lavadoiro restaurado polos veciños.


Chaman a atención en Barcia as vivendas grandes e ben coidadas que hai.


Barcia y Leiján ten case 100 hórreos (15 son paneiras) tícos do occidente asturiano co tellado de pizarra negra.


Desviàndonos da ruta só uns metros temos a igrexa de S. Sebastián de Barcia. Saco a foto e dou a volta deixando xa o Camiño de Santiago.
Igrexa de S. Sebastián de Barcia

Diríxome xa cara á Serra de Concieiro atravesando o barrio "El Crucero", onde sigo a ver os hórreos asturianos.


O cruce que atopo agora soame moito e recoñezo deseguida que é por onde fun co coche antes, pillando cara ao cemiterio que xa vexo de frente.


Ao pé do cemiterio está o campo de fútbol.


Despois de pasar por debaixo da Autovía A-8 por onde antes pasei en coche, pillo unha pista á dereita para introducirme nun camiño con piñeiros á dereita. É o Monte de Barcia, propiedade dos veciños e exemplo de xestión comunal.

Á esquerda tamén hai unha recente plantación de piñeiros.



Vemos Almuña, Barcellina, Luarca...


Nos claros que deixan os piñeiros vemos parte da costa do concello de Valdés.


En canto o camiño xira á esquerda e gana altura, as vistas de toda a rasa costeira son impresionantes.



A subida é prolongada pero lévase ben, non hai un desnivel moi acusado.


O firme do camiño ten ás veces moitas pedras soltas que dificultan algo a camiñata, nada que non se poda salvar levando bo calzado. 
Ao chegar a un cruce, hai que xirar á dereita para achegarse ata a capela. Son 400m.
Empeza a subida peor. É curta pero con bastante desnivel.


O camiño vólvese chan a piques de chegar á capela.


A capela de S. Antonio de Concieiro está situada nun lugar moi illado; non hai casas en km. a redonda nin chega aquí ningunha estrada, chegan varios camiños pero para vir a pé, en todoterreo ou cabalo. O lugar invita á paz porque o silenzo case se pode oir e as vistas son extraordinarias.


Este foi un lugar de trasego de camiñantes que viaxaban a través do Camiño Real. Aínda podemos observar os restos dunha venta, parada de postas onde descansaban os arrieiros e  os seus animais y otras construcciones más modernas habitadas ata épocas non moi lonxanas. Neste lugar, venérase  a San Antonio especialmente nas festas do 17 de xaneiro. 


Hai algunha mesa e bancos ao redor da capela.


Hai unha ruta de sendeirismo promovida polo concello de Valdés identificada como PR-AS 3 de 17 km. que parte de Barcia ao igual que a ruta eu fixen pero que percorre toda a Serra de Concieiro.


Dende a parte alta deste lugar onde se ubica a capela, as vistas son espectaculares. Estas, cara á costa.


Dende a capela dou a volta ata o cruce anterior.


O camiño agora é en baixada, un descenso acusado con moito desnivel. Empeza a anoitecer pero non me asusta, falta moi pouco para chegar ao coche.




Imaxen do camiño de baixada e das vistas sempre espectaculares que se desfrutan.



Páxinas web consultadas:

https://www.20minutos.es/
https://crapintoralvarodelgado.blogspot.com/2015/02/

https://www.valdes.es/ruta-san-anton-de-concieiro