Amosando publicacións coa etiqueta Cudillero. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Cudillero. Amosar todas as publicacións

martes, 10 de marzo de 2026

BRAÑAS E VISTAS. (VALDÉS; SALAS E CUDILLERO)

 Hoxe tocou unha ruta que pasa en poucos km. por 3 concellos: Valdés (só no inicio e final), Salas e Cudillero)

Esta concretamente é unha ruta de montaña pero moi fácil, porque xa parte dunha considerable altitude e ademais é moi curtiña, pero non por eso menos fermosa, vendo antigas brañas e con vistas sorprendentes á costa e á montaña.

Hai que reseñar que a estrada para chegar aquí é moi estreita e con curvas moi pechadas.

Características da ruta:

Lonxitude: 7,7 km.

Dificultade: fácil.

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descripción:

O inicio e final desta ruta está no alto do Cerezal a 660m. de altitude, ao pé da capela de S. Juan e nun cruce do que saen varias pistas. Este punto pertence a Lendepeña da  parroquia de Arcallana, no concello de Valdés.

Punto exacto de onde sae a ruta.

A capela de S. Juan á que me achegarei á volta.
Capela de S. Juan (Lendepeña)

Casiñas diseminadas pola montaña en Lendepeña.

Frente a min, El Picón que máis tarde rodearei. Estamos na Serra dos Ventos.

Neste lugar abundan tamén os pastos, xa que é zona de brañas e de antigos vaqueiros de alzada. (Os vaqueiros de alzada son un grupo social e cultural do occidente de Asturias dedicados á gandería e caracterizadospor unha trasumancia estacional: viven en brañas altas no verán e baixan á  costa no inverno. Históricamente marxinados polos «xaldos» (habitantes agrícolas sedentarios), mantiveron unha cultura propia, tradicións únicas e unha vestimenta distintiva

Fermosas vistas á montañas lonxanas con neve.

Mirando cara atrás, a pista que sube á subestación Parque Curiscao-Pumar.

A 1,5 km. da saída de ruta, xa vemos o mar.

Camiño por asfalto, pola SL-13. Non hai unha alma.

 Aló embaixo, o lugar de Os Baos que pertence a Arcallana (Valdés)

Alí enriba, o pico El Río, na Serra dos Baos.

 As vistas nesta ruta son impresionantes.

Vemos diferentes picos da Serra do Pumar que separa os concellos de Pravia e de Cudillero.


De súpeto, cara á costa, deixamos de vela clara e perfectamente porque se achegan nubes que traen auga. Aquí arriba, por onde vou, non chegan e segue a lucir un espléndido sol.

Na foto, Peña Cesteiro á que partiron polo medio para facer a pista que se ve e leva aos eólicos.
Peña Cesteiro

Mirando cara ao oeste, vemos montañas e picos da Serra de Gamoneo.


No concellos de Valdés Cudillero, mar e montaña están ben próximos conformando paisaxes de inmensa fermosura.

Eso si, miremos onde miremos, hai parques eólicos. Estamos agora no concello de Cudillero.

Na zona verde da seguinte foto, está Busfrío. Unha braña vaqueira no concello anterior que coma case todas está deshabitada.



Ao fondo, o Pico Cueto que acabo de rodear. É o punto máis alto do concello de Cudillero.

Distintas montañas da Serra do Pumar.


Que vistas!! Busfrío, as montañas, un viaducto da A-8 e o mar...

Por aquí mesmo pasa a
ruta das Brañas Vaqueiras, homologada como PR-AS 272 de case 24 km. e que vai percorrendo brañas vaqueiras, bosques autóctonos e serras. 
Eu hoxe percorrín algo da parte da serra vendo tamén algunha braña.

O camiño que se ve é o chamado "camín dos asturianos". Eu vou por outro, máis arriba e máis novo que vai polo parque eólico.

Dende este punto, xa vexo O Cerezal de onde partín. Muros de pedra milenarios, as cabanas abandonadas da braña do Cerezal. Esta braña pertence á parroquia de Malleza, xa no concello de Salas.

Acabo de pasar ao pé do Pico El Picón e baixo por un camiño con bastante desnivel ata a estrada que se ve na foto.
Á dereita o Pico La Mosqueta.

Atopo unha cancela para o gando. Só está achegada. Pásase sen problema.

Pretendía voltar ao punto de inicio por un camiño que vai ao pé das cabanas pero está pechado con ramas e cordas para que non se pase. Así que volto pola estrada da ida.

Xa de volta ao inicio de ruta, achegueime a coñecer a capela de S. Juan  nesa mesa que se ve en 1º plano foi onde comín ese día. Vaia restaurante!! Que ben se estaba, sen aire, sen frío e cunha paisaxe impresionante.

A capela de S. Juán foi construida en 1924 polo indiano Nicolás Gayo. Cada ano celébrase aquí en xuño a festa na honra do santo.

Vistas dende a capela ao pico La Mosqueta. 

Vistas a Lendepeña dende a capela de S. Juan. Nesta aldea quedan tan só 3 casas habitadas, no 2024 con 8 persoas en total durante todo ano. No verán hai máis xente que ven pasar as vacacións.

Tiven moita sorte co temo porque no momento de marcharme, a néboa xa tapaba os lugares máis altos polos que había pouco que pasara.



Páxina web consultada:

https://www.lne.es/asturias/2017/05/05/grato-volver-lendepena-19325282.html

domingo, 16 de novembro de 2025

AO REDOR DO MONTE CARBONÍN DENDE CAPELA DE S. ROQUE (BALLOTA-CUDILLERO)

É a 7ª ruta que fago no concello de Cudillero. As anteriores foron todas costeiras, agás a do Val do Esqueiro que ten unha parte fluvial (a do río Esqueiro) e aínda que tamén pasa pola praia de S. Pedro, é unha ruta dun val interior tal e como o seu nome indica.

A ruta de hoxe é na zona montañosa do concello.

Estou na parroquia de Ballota na que fixen a ruta anterior a esta, pero nesne caso tirei para o mar e agora para a montaña.

Características da ruta: 

Lonxitude: 6,3 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sen sinalizar. Imprescindible seguir este track se se quere facer como a fixen eu (aínda que hai unha pequena parte que fixen que non recomendo xa que se pode evitar. Está explicado na descripción do track e explicareino tamén nesta publicación)

O meu track ou percorrido en WIKILOC

Descripción:
A ruta ten inicio e fin na capela de S. Roque que se atopa no monte do mesmo nome. As últimas remodelacións desta capela foron feitas nos S. XIX e XX.

Por aquí pasa o Camiño Norte de Santiago.

No mes de agosto celébrase neste lugar unha romaría.

Capela de S. Roque.

Dende este lugar temos magníficas vistas, na imaxe seguinte por exemplo, vemos ao fondo os acantilados que rodean a famosa "Praia do Silenzo".

Vistas dende a Capela de S. Roque


Na foto seguinte, vese Ballota.
Vivendas en Ballota

Magnífica vista ao Cabo Vídio.
Cabo Vídio ao fondo

Empezo camiñando seguindo a mesma estrada pola que cheguei.

Nun claro á dereita, podo ver esta marabilla de paisaxe!

Despois de camiñar por estrada 900m. pillo un camiño á dereita:

Unha marabilla de paisaxe o que podo contemplar!!


De súpeto atopo un peche con arames pero por un lado pode abrirse.


O mar Cantábrico e dúas pontes: a da autovía e a do tren.


Aló ao fondo, vemos Resellinas, lugar da parroquia de Ballota que está totalmente deshabitado.

Detrás da árbore seca, o Pico Carbonín. Imos en ascenso, pero é suave.

A piques xa de rematar a subida.


Cerca de aquí hai picos coñecidos entre os montañeiros: Paradiella, Palancas...o que se ve na foto non estou segura se se trata do Alto da Cogruzas.


Cudillero: mar e montaña.


Atopo outra cancela, pero moi doada de abrir.


Aos pés do Pico Carbonín hai unha pequena braña.


Agora xa podo ver outra paisaxe á dereita, outras montañas ao leste.


Ao Pé do Pico Carbonín pastaban unhas cabras. (Bueno, máis ben descansaban nese momento)


Neste punto, a ruta que eu levaba planificada continua pola pista pero como vin ese camiño verde ben definido á esquerda, pensei que me levaría ao cume do Monte Carbonín e despois sairía igualmente á estrada. Erro!! O camiño está ben o tramo que se ve na foto, aí remata e xa non hai carreiro, nin camiño, nin nada de nada. Todo era maleza e cordas que non impedían o paso, pero ao ver que non se podía subir porque todo estaba pechado de toxos e maleza, crucei un pequeno monte por unha devasa, desemboquei nun pequeno prado e conectei de novo coa pista que traía. 

  Camiño que non se debe tomar.

Vistas fermosas onde vemos perfectamente o camiño polo que subín antes.




A braña pola que veño de pasar e as lonxanas montañas.


Monte Carbonín. Imposible chegar ao cume. Nin hai un camiño trazado e os toxos  ameazan...


Desemboco deseguida neste prado. Onde se ven os piñeiros, xa está a pista pola que viña antes e que non debín abandonar.


A pista anterior desemboca na estrada pola que vou ata o final da ruta durante 1,3 km.


Aí está xa a capela de S. Roque, onde teño o coche.



Páxina web consultada:

https://vivecudillero.com/item/pico-ermita-san-roque/