Amosando publicacións coa etiqueta Xove. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Xove. Amosar todas as publicacións

venres, 27 de febreiro de 2026

POZO DA FERIDA E CANDAOSO (XOVE E VIVEIRO)

 Pensei que o Pozo da Ferida (coñecida fervenza na Mariña Lucense) estaría moi fermosa nesta época despois dun inverno tan chuvioso que tivemos. A ruta só ata a fevenza é moi curta por eso me planteei ampliala a outras zonas e así chegamos case ata o Curro de Candaoso.

Características da ruta:

Lonxitude: 11km.

Dificultade: moderada. A zona ao pé da cascada pode estar esvaradía e hai que ir con moito coidado por entre as rochas se queres achegarte. 

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descripción:

Eu cheguei co coche ata mesmo o inicio da baixada á cascada, xunto a unha casa abandonada no lugar chamado O Castro. Estamos na parroquia de S. Isidoro do Monte (Xove)

Aínda que hai un aparcadoiro oficial algo antes, nós chegamos ata aquí.

Baixamos polo camiño este, como indica o sinal.

Un camiño sombreado.

Primeiro atopamos esta cascada artificial formada pola auga encorada que abastecía a unha pequena central hidroeléctrica que veremos despois.

Continuamos baixando por este carreiro onde medra vexetación autóctona.

A maioría das árbores son carballos que nesta época aínda non teñen follas.

 Topamos coa antiga central eléctrica.



A cascada ten unha poza bastante grande onde hai xente que no verán se atreve a darse un baño.

Dende a fervenza voltamos polo mesmo camiño ata onde deixamos o coche e dende aí pillamos un camiño que sae ao pé da casa abandonada.

Despois de atravesar un pequeno traxecto de monte (500m.) desembocamos nunha estrada  e vemos este lugar (O Temoral) que tamén quedou abandonado.

Non hai moito que cortaron este monte de eucaliptos no medio do que quedara este lugar que un día, en lugar de monte, de seguro tiña ao seu redor terras de labor.

Seguimos por esta estrada solitaria 700m. ata que vemos un camiño á esquerda e pillamos por aí. Un ERRO!!! O track que eu levaba planificado mandaba seguir por aí pero é moito mellor seguir pola estrada porque o camiño métese por prado (no que tivemos que había un peche que sacamos facilmente) con moitísimo desnivel!!! Fixósenos eterna a subida!

Este foi o prado que subimos ata arriba de todo, onde remata a cor verde.

As vistas, a medida que imos subindo e mirando para atrás.

Por fin saímos a unha pista despois de pasar por debaixo do peche que se ve, non sen certa dificultade. 

Esta pista en moi bo estado para camiñar é a que nos vai levar a Candaoso.


Mirando cara atrás vemos ben a pista pola que deberiamos haber subido e NON cruzar os prados que tamén vemos entre os piñeiros.

Piñeiros en Pena Terreiro. No km.4,4 abandonamos a pista para cruzar máis recto.

Voltamos á pista:

Observamos gran cantidade de cabalos pastando tranquilamente:

Dende aquí, vemos o Chao do Cargadoiro onde se atopa o Curro de Candaoso no concello xa de Viveiro. Aquí celébrase tódolos veráns unha Rapa das Bestas considerada Festa de Interese en Galicia. Partindo dese lugar fixemos o ano pasado unha fermosa ruta que se pode ver AQUÍ

Non chegamos embaixo de todo porque eu xa coñecía esa zona. Demos a volta e agora non cruzamos polo piñeiral. Imos todo pola pista.

Intentamos deixar a pista e pillar un camiño que me indicaba o track pero había que cruzar o prado que vemos e atopamos un peche que non nos deixaba pasar, así que voltamos deseguida de novo á pista. (No track, pódese ver perfectamente)

Non tódolos peches se poden abrir ou pasar por debaixo. Este foi imposible cruzalo...

Así que voltamos á pista que xa non deberiamos haber abandonado.

Dende a pista pola que baixamos podemos ver o prado polo que antes subimos.


Chegamos a este cruce onde desembocamos na estrada xa asfaltada.

Estamos xa no camiño de monte moi cerca do final.

























sábado, 23 de agosto de 2025

RUINAS DE S. TIRSO, MIRADOIROS DO MONTE CASTELO, FARO RONCADOIRA DENDE A PRAIA DE PORTOCELO (XOVE)

 A costa de Xove para min é das máis fermosas da Mariña con acantilados de vértigo e praias e pequenos portos que son un encanto.

Este percorrido pola costa xa o fixen en dúas ocasións, cando realicei o Camiño Natural do Cantábrico e Senda Costeira de Xove. Esta foi a 3ª vez pero quixen facer a ruta circular polo que nun momento dado tiven que alonxarme da costa.

Características desta ruta:

Lonxitude: 7 km.

Dificultade: moderada

Ruta circular sinalizada solo na parte da costa. Para facela circular do mesmo xeito que eu a fixen, é necesario seguir este track

Descripción da ruta.

O inicio e fin desta ruta ten lugar na praia de Portocelo que leva o nome da parroquia de Xove á que pertence. Esta parroquia foi sede municipal ata a 1ª metade do S. XIX.

A praia de Portocelo é das que a min gustan: pequena, de augas tranquilas e pouca afluencia de xente. Ten un espazo con sombra de árbores e noutra zona tamén con bancos e mesas de pedra.

Praia de Portocelo en marea baixa
 
O Rego de Esparaños desemboca nesta praia. Á esquerda vemos outra praia: a de Canela

Como a marea estaba baixa, puiden cruzar toda a praia ata chegar á praia de Canela e ao porto.

O nome de Portocelo procede do latín "Portus Celo" que quere dicir Porto Oculto e é certo que é un porto resgardado e natural. Vemos un pequeno número de embarcacións de pesca artesanal amarradas.


                                                            Praia de Portocelo

Dende o porto, a praia de Portocelo en marea baixa.


Deixamos a praia e porto de Portocelo e camiñamos por un carreiro pegado ao Cantábrico.


Volvendo a vista atrás, a fermosa enseada de Portocelo.
Enseada de Portocelo

Á dereita, a illa de Sarón, un símbolo do concello de Xove.
Illa de Sarón

Acantilados co Monte Castelo ao fondo.

Vemos en 1ª termo as ruinas de S. Tirso ás que axiña chegaremos e o Monte Castelo polo que subiremos.

No xacemento arqueolóxico de S. Tirso podemos ver os restos do que foi unha capela e os restos dun castro moito máis antigo. Conta a historia que un diácono portugués chegou aquí no S. VIII e fundou tres mosteiros que estarían dous en Xove e outro en Viveiro (serían mosteiros dúplices, é dicir habitados por monxes e monxas)
Nun momento determinado por causas descoñecidas os monxes e monxas abandonan o mosteiro pero a igrexa sigueu tendo culto ata 1929 no que se construeu unha nova igrexa no barrio de Vilachá.

Ruinas de S. Tirso

Imaxe dos restos do interior da capela.

Estamos na Punta de Mechiluíde onde tamén houbo un castro prehistórico. Poucos restos se poden ver del actualmente. No ano 2020 houbo excavacións e atopáronse tumbas e obxectos. Acaba de sair a noticia este verán 2025 de que vai haber unha nova actuación arqueolóxica para poñer en valor este lugar.
Punta Mechiluíde

Na foto, o foso do castro.
Foso do Castro de Mechiluíde

Camiño perfectamente acondicionado para o percorrido.


O Monte Castelo, agárdanos!

A subida ten bastante desnivel e por veces parece un camiño de cabras.

Boa vista (a foto regulín porque daba o sol de frente) das illas de Sarón (a máis lonxana) e A Cal.

Subida para xente acostumada a camiñar por lugares así.

As fermosas vistas chegando ao 1ª miradoiro: o camiño polo que acabamos de vir e a enseada de Portocelo.

O banco no Miradoiro de Nacente, así chamado porque dende aquí contemplamos o nacer ou saída do sol.
Miradoiro de Nacente

Dende aquí vemos xa o Faro Roncadoira e a Pena Sombreireira.

Debaixo da Pena Sombreireira abrigábanse os rapaces cando chovía mentras gardaban as vacas que pastaban nesta zona.
Pena Sombreireira

Enormes acantilados ao pé do Faro Roncadoira ao que axiña chegarei.

Antes de baixar ao faro, atopamos o Miradoiro de Poñente no punto máis alto do Monte Castelo. Dende aquí temos unha vista extraordinaria de O Vicedo, a Illa Coelleira e a Estaca de Bares.
Miradoiro de Poñente
Nesta zona do Monte Castelo veremos formacións rochosas bastante curiosas como consecuencia da erosión do vento e a chuvia ao longo dos anos.

O Faro Roncadoira toma o nome da punta onde está colocado e que se refire ao son que fai o mar cando está  bravo.
A costa de Xove é abrupta e accidentada con illotes, rochas e néboa e mal tempo moitas veces o que a fai perigosa para a navegación producindose numerosos naufraxios ao longo do tempo.
Por este motivo no ano 1974 foi construido este faro.
Faro Roncadoira

O faro entrou en funcionamento de xeito provisional en 1984 e xa definitivamente en 1986.

Xusto ao pé do faro segue a Senda Costeira de Xove.

Imos cara ao Oeste con esta marabillosas vistas.

Nun momento determinado vemos este sinal da ruta pero deberon ambiar o trazado xa que por onde hai queo camiño polo que hai que ir esta realmente uns metros máis adiante. (Moi pouquiños)
Ao lonxe vemos a aldea de S. Tirso.

E aquí alonxámonos da Senda Costeira . De seguila, iriamos polo carreiro de frente, xunto aos piñeiros. Torceremos aquí á esquerda para facer esta ruta circular.

Subimos uns metros entre piñeiros.

Vemos a Fonte Maior. Foi unha das fontes de máis uso e máis antigas do concello de Xove que a restaurou xunto co lavadoiro así como o acceso á mesma. Pedra vista, lousa, granito...unha fonte e lavadoiro na que se empregou bastante diñeiro (case 28000€) e que actualmente non serve para nada xa que nin unha pinga de auga sae dela.
Fonte Maior en Vilachá.

Nin unha pinga de auga...

Vilachá é un lugar da parroquia de Portocelo.

A Igrexa de S. Tirso de Portocelo, ubicada no barrio de Vilachá, é a máis recente do concello a pesares de ser unha das parroquias máis antigas do mesmo pois xa aparece documentada no S. XIII. Antes de ser construida esta, o culto relizábase na que vimos en ruinas a carón do mar.
Igrexa de S. Tirso

Moi preto da igrexa chama a atención este enorme cabozo xunto a unha casa tamén moi grande. Sería a antiga rectoral??

Agora imos por unha tranquila estrada local en medio de eucaliptos.



Xa divisamos Portocelo. Estamos cerca do final.

O Cantábrico xa se deixa ver ao lonxe.

Entorno da praia de Portocelo onde teño o coche.

Comprobo que a marea aínda non subeu moito. Hai gran extensión de area.

A marea está subindo. Agora para pasar ao porto tería que ser a nado.

Páxinas web empregadas:

https://www.galiciamaxica.eu/

https://amarinalucense.gal/