Funme aos Oscos, concretamente a S. Martín de Oscos, para relizar outra ruta nesta zona de paisaxes espectaculares. As desta ruta tamén o son pero defraudoume un montón non poder chegar a ver o Mazo de Mon que lle dá nome, xa que o carreiro de acceso está totalmente inacesible debido á maleza.
Non é de recibo que unha ruta homolagada non teña un aviso desto e haxa que facer unha baixada coa conseguinte subida despois, cun desnivel considerable. Ademais hai tamén tramos sobre todo subindo a Ventosa que están mal acondicionados facéndolles falta un bo desbroce.
Características:
Lonxitude:13 km.
Dificultade : moderada pola subida e baixada ao Mazo de Mon con forte desnivel
Ruta circular ben sinalizada, aínda que necesita algún repaso nalgúns puntos sobre todo despois de pasar Ventosa.
O meu track en WIKILOC
Descripción:
A ruta ten o inicio na aldea de Revoqueira que pertence á parroquia de S. Martín de Oscos. Na foto, a súa capela de S. Antonio que é o 1º que vemos ao chegar. Diante dela aparquei. Non hai moito máis sitio para facelo.
Capela de S. Antonio en Revoqueira |
Revoqueira |
O camiño empeza en baixada con estas vistas:
Seguimos baixando admirando a fermosa paisaxe:
Atravesamos un bidueiral:
Zonas preciosas con peches cubertos de musgo:
Palacio de Mon |
Palacio de Mon |
“Existía en los tiempos en que el tiempo no se medía, un monstruo multiforme de beso mortal, era dueño de la distancia y destruía por imposición de su distancia atroz. Campeaba en la noche y en el día, más sus crueldades se medían por estadios de oscuridad. El terror no cejaba en Los Oscos.
Un rey bueno que vivía en lo alto y que gobernaba con lo largo de su vista, con lo profundo de su mirar, con lo elevado, con lo elevado de sus miras y que velaba por su pueblo, ofrecía la mano de su hija, muy bella, a quien destruyera al monstruo elemental. Un joven, muy bello, finalmente surge de entre el pueblo, y apoderándose del mirar del monstruo, le da muerte, ganando la mano de la tierna princesa. Llegado el momento de recibir la joya, el joven héroe rechaza la mano de la amada alegando no tener casa. El rey promete de inmediato la construcción de un plalacio en donde vivirá la feliz pareja. El actual palacio de Mon, embrumado y abrumado de leyenda.
El pueblo de los Oscos, preguntado sobre el palacio responderá: el palacio fue construido para la primera persona del rey.” (https://www.sanmartindeoscos.es/palacio-de-mon)
Fachada principal do palacio cos escudos da casa.
Fachada principal |
Capela de Santa Mariña
Capela de Santa Mariña
Hai boas vistas sobre o val dende esta capela.
Sigo o meu camiño, observando á miña esquerda a capela onde acabo de estar.
Ao pouco introdúzome nun bosque. Polo menos hai sombra!!
Despois dunha baixada que me pareceu interminable, hai que xirar á esquerda por onde está o peche que se ve na foto. Pode pasarse polo medio dos paus ou por debaixo.
Non se pode continuar |
Rematando xa a subida pola sombra do bosque, os últimos metros son ao sol..
Chego ao cruce de antes e pillo cara a Ventosa. O percorrido vai en ascenso continuo pero é máis suave que o anterior.
Este tramo ten sitios que precisan un bo desbroce.
Ábrese a paisaxe ao chegar á aldea de Ventosa, na parroquia de Oscos. Neste lugar non viven actualmente nin 5 veciños.
O nome de Ventosa debe ser porque esta aldea se atopa a 701m. de altitude e o vento debe soprar ben.
Ventosa |
Albergue
A capela que parece de xoguete en Ventosa.
Esta parroquia de Oscos é eminentemente rural e gandeira.
A partires de Ventosa, o percorrido vai todo por estrada ata o final.É unha estrada local sen apenas tráfico ningún. Só crucei un coche.
Vin tractores en dúas leiras traballando coa herba.
Chegando xa a Revoqueira de novo.
Páxinas web consultadas:
https://www.vivirasturias.com/entidades-poblacion/c/0/i/54878050/revoqueira
Ningún comentario:
Publicar un comentario