FRAGA DAS SAÍMAS (BOIMENTE- VIVEIRO)

 Cando coñecín  Candaoso, entereime que de alí mesmo partía un camiño que leva a unha fermosa fraga. Está anunciada como unha ruta lineal pero nós fixémola circular.

Características:

Lonxitude: 6,3 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descripción:

  A ruta empeza e remata en Candaoso onde se celébra tódolos veráns unha Rapa das Bestas considerada Festa de Interese en Galicia.

Hai que dicir que a outra ruta que fixemos empezando e rematando neste mesmo lugar, gustoume moito máis ca esta. No ENLACE, pódese ver.

Candaoso

A Fraga das Saímas atópase na parroquia de Santo André de Boimente, concello de Viveiro.

Fraga das Saímas

Un camiño en perfecto estado atravesa esta fraga.

Fraga das Saímas

A outra vez que estivemos por esta zona víramos moitos cabalos. Díxonos un veciño que os cambiaran de sitio e hoxe vimos vacas.

Fraga das Saímas

Nesta fraga poidemos ver carballos, bidueiros, abelairas, acivros, pereiras bravas...

Fraga das Saímas

 Esta exuberante fraga atópase no monte Lerín.

Fraga das Saímas

O percorrido pola fraga dura 2 km. e ao remate, chegamos á aldea de Castiñeiras na que tan só vive unha persoa.

Castiñeiras

Vistas á aldea chamada Os Ramos que está totalmente deshabitada.

Os Ramos

Moi cerca de Castiñeiras, está Piñeiro que aínda que ten bastantes vivendas, só ten un habitante, un home chamado Adolfo que estivo falando con nós bastante tempo e contounos cousas sobre a súa solitaria vida.

Piñeiro

Casas de pedra, actualmente baleiras.

Piñeiro

Abandonamos Piñeiro deixando a Adolfo na máis completa soidade.

Piñeiro

Deseguida deixamos a estrada para pillar un camiño de monte con bastante denivel.

Esta constante subida é a parte máis fea da ruta.

Despois de 1,5km. , estamos arriba.

E agora iremos por asfalto ata  o final. Intentamos pillar un camiño á dereita tal e como me marcaba o trck que levaba, pero ao pouco de inicialo, estaba tortalmentenpechado, así que voltamos á estrada.

Camiño pechado. Cando se planifican as rutas sempre hai que ter coidado con que pode pasar esto. De seguro que este camiño existeu nalgún momento e o mapa así o recolle, pero actualmente está impracticable.

Camiño pechado

A paisaxe agora é aberta aos prados da zona onde pastan as vacas.

Piñeiros enfermos por un fungo que acaba por secalos.

A min esta zona de Candaoso, cos Montes de Buio ao fondo, paréceme preciosa!

Onde se ve a vexetación densa é por onde pasa o Rego da Fraga.

En Candaoso hai prados, hai curros e hai moitas e variadas árbores que medran cos protección do Rego  da Fraga e ao abrigo do val.

A frondosidade e variedade das árbores.

POZO DA FERIDA E CANDAOSO (XOVE E VIVEIRO)

 Pensei que o Pozo da Ferida (coñecida fervenza na Mariña Lucense) estaría moi fermosa nesta época despois dun inverno tan chuvioso que tivemos. A ruta só ata a fevenza é moi curta por eso me planteei ampliala a outras zonas e así chegamos case ata o Curro de Candaoso.

Características da ruta:

Lonxitude: 11km.

Dificultade: moderada. A zona ao pé da cascada pode estar esvaradía e hai que ir con moito coidado por entre as rochas se queres achegarte. 

Ruta circular sen sinalizar. O meu track en WIKILOC

Descripción:

Eu cheguei co coche ata mesmo o inicio da baixada á cascada, xunto a unha casa abandonada no lugar chamado O Castro. Estamos na parroquia de S. Isidoro do Monte (Xove)

Aínda que hai un aparcadoiro oficial algo antes, nós chegamos ata aquí.

Baixamos polo camiño este, como indica o sinal.

Un camiño sombreado.

Primeiro atopamos esta cascada artificial formada pola auga encorada que abastecía a unha pequena central hidroeléctrica que veremos despois.

Continuamos baixando por este carreiro onde medra vexetación autóctona.

A maioría das árbores son carballos que nesta época aínda non teñen follas.

 Topamos coa antiga central eléctrica.

A cascada ten unha poza bastante grande onde hai xente que no verán se atreve a darse un baño.

Dende a fervenza voltamos polo mesmo camiño ata onde deixamos o coche e dende aí pillamos un camiño que sae ao pé da casa abandonada.

Despois de atravesar un pequeno traxecto de monte (500m.) desembocamos nunha estrada  e vemos este lugar (O Temoral) que tamén quedou abandonado.

Non hai moito que cortaron este monte de eucaliptos no medio do que quedara este lugar que un día, en lugar de monte, de seguro tiña ao seu redor terras de labor.

Seguimos por esta estrada solitaria 700m. ata que vemos un camiño á esquerda e pillamos por aí. Un ERRO!!! O track que eu levaba planificado mandaba seguir por aí pero é moito mellor seguir pola estrada porque o camiño métese por prado (no que tivemos que había un peche que sacamos facilmente) con moitísimo desnivel!!! Fixósenos eterna a subida!

Este foi o prado que subimos ata arriba de todo, onde remata a cor verde.

As vistas, a medida que imos subindo e mirando para atrás.

Por fin saímos a unha pista despois de pasar por debaixo do peche que se ve, non sen certa dificultade. 

Esta pista en moi bo estado para camiñar é a que nos vai levar a Candaoso.

Mirando cara atrás vemos ben a pista pola que deberiamos haber subido e NON cruzar os prados que tamén vemos entre os piñeiros.

Piñeiros en Pena Terreiro. No km.4,4 abandonamos a pista para cruzar máis recto.

Voltamos á pista:

Observamos gran cantidade de cabalos pastando tranquilamente:

Dende aquí, vemos o Chao do Cargadoiro onde se atopa o Curro de Candaoso no concello xa de Viveiro. Aquí celébrase tódolos veráns unha Rapa das Bestas considerada Festa de Interese en Galicia. Partindo dese lugar fixemos o ano pasado unha fermosa ruta que se pode ver AQUÍ

Non chegamos embaixo de todo porque eu xa coñecía esa zona. Demos a volta e agora non cruzamos polo piñeiral. Imos todo pola pista.

Intentamos deixar a pista e pillar un camiño que me indicaba o track pero había que cruzar o prado que vemos e atopamos un peche que non nos deixaba pasar, así que voltamos deseguida de novo á pista. (No track, pódese ver perfectamente)

Non tódolos peches se poden abrir ou pasar por debaixo. Este foi imposible cruzalo...

Así que voltamos á pista que xa non deberiamos haber abandonado.

Dende a pista pola que baixamos podemos ver o prado polo que antes subimos.

Chegamos a este cruce onde desembocamos na estrada xa asfaltada.

Estamos xa no camiño de monte moi cerca do final.