Amosando publicacións coa etiqueta O Vicedo. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta O Vicedo. Amosar todas as publicacións

martes, 5 de maio de 2026

O VICEDO. RUTA CIRCULAR.

 No concello do Vicedo xa levo feitas 7 rutas e na de hoxe unha gran parte do percorrido xa o coñecía de cando fixen o Camiño Natural do Cantábrico.

Puntos a destacar nesta ruta:

- As praias de Fomento, Os Castelos, Arealonga, Caolín e Vidreiro.

- O Porto de O Vicedo.

- A desembocadura do río Sor formando a ría do Barqueiro.

Características:

Lonxitude: 10, 5 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sinalizada a parte que se corresponde co tramo do C. natural do Cantábrico (metade da ruta) A outra metade, sen sinalizar, xa que a planifiquei eu. O meu track en WIKILOC

 Descripción:

Aparquei no porto de O Vicedo e aí iniciei e finalicei a ruta. 

Porto de O Vicedo

Este porto é pequeno e ten amarrados barcos pesqueiros (poucos) e embarcacións de recreo.

Porto de O Vicedo

O monumento ao Pescador situado no porto foi inaugurado en maio de 1999. É unha escultura dun mariñeiro sobre un pedastal que homenaxea a tódolos pescadores da zona e o seu duro traballo no mar. A estatua foi doada por uns catedráticos de Belas Artes da universidade de Salamanca.

Monumento ao pescador

Vistas dende o porto á vila de O Vicedo.

O Vicedo

A Praia de Fomento é totalmente urbana xa que está ao pé da vila. É unha praia dentro da ría do Barqueiro, polo tanto de augas moi tranquilas.

Praia de Fomento

A marea estaba chea, pero aínda así puiden ir pola beira desta praia ata atopar as escaleiras que se ven na foto.

Esta cheminea son os restos que quedan dunha antiga fábrica de salazón que houbo neste lugar.

No 2025, inaugurouse un novo sendeiro peonil de 395m. que une as praias de  Os Castelos e a de  Fomento, unha actuación que recupera a antiga servidume de paso 

Restos dunha antiga fábrica de salazón

A estructura que vemos na foto foi tamén restaurada no 2025 e formaba parte da antiga fábrica de salazón.

Chamábase fábrica de salazón de Catá ou fábrica do Mexicano. A Xunta está a propoñer que se conserve como BIC (Ben de Interese Cultural)

Este tramo que veño de percorrer non estaba así acondicionado cando eu fixen a ruta do C. Natural do Cantábrico.

Cheminea da antiga fábrica de salazón

Observamos un espiño floreado e imos atopar moitos ao longo deste percorrido.


O  paseo inaugurado o ano pasado, 2025 lévanos pegados ao mar.
Paseo Marítimo

Este outro paseo de pedra é o que existe dende 1999.
Paseo Marítimo

Vistas á rocha furada e ao Barqueiro.


Nesta época , os espiños ou estripeiros (en galego)están en plena floración. Pertence á familia das rosáceas. É unha arboriña espiñenta. Poden ser arbustos ou pequenas árbores de 5–14 m de altura, cunha densa coroa.
Espiños.

A praia dos Castelos ou dos Moledos está rodeada de natureza . En marea alta queda pouca area pero é unha boa alternativa se se quere tranquilidade porque non ten aglomeracións. Hoxe estaba bastante sucia cos restos de troncos, ramas...supoño que no verán a limpan.
Praia dos Castelos ou Moledos.

Seguimos agora uns metros por unha estrada local, onde siguen moi presentes os espiños floreados.


Imos dar a unha baixada para a praia de Arealonga pero non podemos ir por ela porque está alta a marea. Damos a volta para pillar outro acceso.
Acceso á praia de Arealonga
 
Subimos á estrada por este carreiro.


Imos pegados á N- 862 durante uns metros (hai beirarúa e pasarelas de madeira)

A praia de Arealonga é a máis grande do concello, situada na desembocadura do río Sor. É unha praia de augas tranquilas.
Praia de Arealonga

Praia de Arealonga

Á esquerda, Estaca de Bares e á dereita, a Punta das Laxes. (Dende a praia de Area Longa)

Un fermoso paseo entre piñeiros percorre esta praia.


Cunha  lonxitude de 1300 m, é unha praia  grande e abrigada de area blanca e fina, dende a que se ve toda a ría. Conta cun respaldo boscoso e unha zona de paseo que comunica a praia coa desembocadura do río Sor e as famosas tres pontes sobre o mesmo, que axiña veremos.

Está moi preto da vila, polo tanto, poder acceder é cuestión dun corto paseo.

Na foto podemos ver, ao final da praia, unhas grutas de cuarzo blanco.


Ao remate do paseo, atopamos unhas curiosas pedras en círculo e aparellos de exercicios psra adultos.


O estuario que forma o río Sor na súa desembocadura é verdadeiramente fermoso, un lugar idílico no que a máquina non se cansa de sacar fotos.






O Sor formando a ría do Barqueiro e, ao fondo, a vila do mesmo nome.
Praia do Chamadoiro
As tres pontes que cruzan o Sor: a 1ª que vemos é tamén a última en construirse nos anos 80, e polo tanto a máis nova é para a circulación de vehículos na estrada AC-862, outra ponte é a de FEVE Ferrol- Oviedo, segunda en ser construida nos anos 60 e a peonil metálica foi a 1ª das tres que existen, inaugurada en 1901.
As 3 pontes

A praia que se forma aquí, na desembocadura do Sor é a praia do Chamadoiro. En marea baixa ten unha grande extensión de area. Destaca tamén polo seu gran sistema dunar.

Praia do Chamadoiro

A ponte metálica foi a 1ª das tres que existen, inaugurada en 1901 e que enlaza o concello de O Vicedo (Lugo) co de Mañón (A Coruña) A estructura consta de 3 tramos de 48m cada un e no ano 1980 foi cerrado o paso ao tráfico de vehículos porque estaba moi deteriorada. No 2005 foi restaurada e converteuse nunha ponte peonil.
Ponte metálica

En 2005 realizouse unha profunda restauración da estructura que suprimeu os voladizos laterais para peóns, renovou as barandillas de ferro e cambiou o pavimento por vigas de madeira antideslizante. Dende entón leva a vía peonil CP-6410 que une Mañón coa praia de Arealonga, en  O Vicedo.
Ponte metálica

Na foto seguinte, a ponte de FEVE.
Ponte de FEVE

Como quero facer a ruta circular, vou agora pola estrada CP- 6410, durante un tramo, ao pé do río que se ve non sen certa dificultade polos eucaliptos.

Este é o tramo máis feo da ruta, asfalto e eucaliptos.

Vou fixándome en que no medio dos eucaliptos nacen carballos, bidueiros, castiñeiros... no caso da seguinte foto, vese un carballo.

Estas árbores nacen como rexeneración natural e o carballo é a especie máis resistente e común que medra no sotobosque dos eucaliptais, aproveitando a sombra inicial.

Na seguinte foto, bidueiros,  árbore pioneira que brota con facilidade en zonas clareadas ou abandonadas.

Os castiñeiros son  outra especie frondosa autóctona que se adapta ben e compite con éxito co paso do tempo.


O Vicedo pero agora dende outra perspectiva.

O porto ao fondo, a onde teño que chegar.



Paso por diante da Casa da Cultura.

Agora vou alonxarme algo da vila e pasarei polo barrio de Triscornia.

Paso polo Vicedo Vello, supoño que así chamado por ser a parte máis antiga da vila.

O Vicedo Vello

Dende Vicedo Vello baixo por un carreiro acondicionado.

 A praia de Caolín é unha pequena cala fermosísima onde as augas están case sempre tranquilas e son transparentes e moi azuis.

Praia de Caolín

Estas son as ruinas dunha antiga fábrica de salazón. Esta industria remóntase a finais do S. XVIII, consolídase no S. XIX e mantén certa importancia ata o 1º terzo do S. XX. En Galicia o peixe que se empregaba na salazón era maioritariamente a sardiña e a actividade productiva ía entre xaneiro e xuño.


Antiga fábrica de salazón

Vemos unha baliza, que é unha sinalización para a navegación que pode estar na terra (como é este caso) ou no mar. Se teñen luz, acadan menos distancia que os faros e tamén se diferenzan destes en que os faros sempre emiten luz branca e as balizas vermello, verde, amarelo e  azul; excepto as marcas cardinais que son brancas.

Baliza

 A praia de Vidreiro está xa moi cerca do porto de O Vicedo. É unha praia pequena, de augas transparentes e area moi fina.

Praia de Vidreiro

A chegada de novo ao porto, agora polo outro lado.

Porto deportivo

Páxinas web consultadas:

https://www.paxinasgalegas.es/fiestas/

https://amarinaxa.com/es/

https://www.lavozdegalicia.es/

https://turismo.concellodovicedo.org/es/









martes, 1 de abril de 2025

MIRADOIRO DAS LAXES E PRAIA DE XILLOI DENDE A IGREXA DE S. ESTEVO (O VICEDO)

Fómonos ao concello de O Vicedo para realizar unha ruta que comparte un tramo coa ruta homologada "Costa do Vicedo" e co Camiño Natural do Cantábrico que eu xa coñecía. A ruta é curta e fácil e ten como puntos destacados o Miradoiro das Laxes e a Praia de Xilloi.

Características desta ruta:

Lonxitude: 7,6 km.

Dificultade: fácil

Ruta circular sen sinalizar. O meu percorrido en WIKILOC

Descripción:

A ruta ten inicio e fin na parroquia de  Santo Estevo de O Vicedo que dá nome a todo o concello, concretamente no lugar chamado Súaigrexa onde se sitúa como o seu nome indica o templo parroquial. Chamounos a atención o lonxe que queda a igrexa do centro da vila.

Igrexa de S. Estevo do Vicedo

Vista do lugar chamado Suaigrexa dende o adro da igrexa.


Un cruceiro fai de rotonda.

Pasamos agora polo lugar de Randamil.

 Deseguida pillamos un camiño no que predominan os loureiros nas beiras do mesmo e tamén os eucaliptos.

Despois de 1km. chegamos a unha estrada e, moi pouco antes de desembocar na mesma, temos estas vistas da praia de Xilloi e de Bares.

Imos por estrada durante uns 500m. pasando por A Corva.

Nun entorno semi urbano (cada vez máis urbano) atopamos esta fermosa praia. Máis tarde pasaremos pola súa beira.
Praia de Xilloi
Seguimos pola Corva e deseguida torceremos á esquerda para meternos a un monte de eucaliptos con ben pouco encanto.
 
Durante 1km e 200m. cruzaremos este monte de eucaliptos.

Despois do feo camiño polo medio de eucaliptos desembocamos directamente case no Miradoiro das Laxes (un pouco antes) Dende aquí temos unha vista privilexiada á Illa Coelleira, a máis grande do Cantábrico galego.
Illa Coelleira

A illa está coroada por un faro e no S. IX había nela un mosteiro que foi arruinado polas incursións normandas da época. Debe o seu nome a que antigamente había nela moitos coellos.
Dende o S. IX ao XV non hai documentación da illa, cando reaparecen no ano 1420, había monxes de S. Agustín. No 1485 este mosteiro únese ao de S. Martiño de Mondoñedo e no 1534 xa non había monxes nel.
No S. XVII o deán da catedral de Mondoñedo denuncia que a illa é ocupada ás veces por navegantes vascos para usala como atalaia na pesca da balea.
Actualmente é propiedade da Armada Española.

Este tramo de ruta coincide co Camiño Natural do Cantábrico e coa ruta Costa do Vicedo polo que eu xa pasei por aí noutras dúas ocasións.
Na foto vemos o trazado de por onde van estas rutas e ao fondo, o faro Roncadoira na costa de Xove.

Neste Miradoiro das Laxes, as dúas veces anteriores que pasei había uns aparellos para facer exercicio que están orientados sobre todo ás persoas maiores. Causáranos gran escándalo e sorpresa atopar eso aí xa que non hai acceso por estrada e as poboacións máis próximas aínda quedan lonxe, polo que deducimos que non tiñan uso ningún e que era un despilfarro de diñeiro público. Parece ser que corrixiron e os quitaron.
Miradoiro das Laxes

Baixando cara a Xilloi vemos  á dereita Estaca de Bares e a vila de Bares (concello de Mañón- A Coruña)

O Rego da Veiga desembocando na praia de Xilloi

Ao pé desta praia temos un espazo con mesas, bancos, grellas de pedra...onde hoxe merendamos.

Esta praia situada na entrada da Ría do Barqueiro ten unhas augas moi tranquilas debido a esta situación. É de area branca e moi fina e ten un imortante sistema de dunas. É unha praia que dispón de todo tipo de servizos.
Praia de Xilloi

Deixando o mar á dereita, atravesamos un túnel de loureiros por un estreito carreiro.

Nun cruce deixamos o Camiño Natural do Cantábrico e pillamos por esta ancha pista.

E deseguida chegamos outra vez ao punto de inicio.